Па́ўза ’кароткі перапынак у гучанні’ (ТСБМ). Праз польск. (pauza) ці рус. (па́уза) мову з ням.Pause, якое з лац.pausa < ст.-грэч.παῦσις ’перапынак’ < παύω ’канчаю, прыпыняю’ (Верш. Сл., 4, 93; Фасмер, 3, 218).
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
верлі́бр
(фр. vers libre)
верш без рыфмы, рытм якога ўтвараецца чаргаваннем вершаваных радкоў аднатоннай інтанацыйна-сінтаксічнай структуры; свабодны верш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
адто́чаны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад адтачыць.
2.узнач.прым.перан. Дасканалы па форме. Адточаны верш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
alexandrine
[,ælɪgˈzændraɪn]
n.
алекса́ндрыйскі верш(шасьцісто́пны я́мб з цэзу́рай пасьля́ трэ́цяй стапы́)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
poem
[ˈpoʊəm]
n.
1) верш -а, ве́ршык -а m.
2) паэ́ма f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
гепта́метр
(гр. heptametros = сямістопны)
літ. сямістопны верш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыяле́т, ‑а, М ‑леце, м.
Верш з васьмі радкоў, дзе чацвёрты і сёмы паўтараюць першы радок, а восьмы — другі, пры гэтым увесь верш мае дзве рыфмы. [Максім Багдановіч] быў умелы майстар верша — і перад чытачом упершыню разгарнуліся беларускія папірусы пентаметраў і ярка зазвінелі не чутыя на гэтай мове беларускія тэрцыны, трыялеты, актавы...Клышка.
[Фр. triolet.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АКРАВЕ́РШ (ад акра... + верш),
верш, у якім рытмічная выразнасць дапаўняецца зрокавай: першыя літары радкоў (радзей склады або словы) утвараюць слова ці нават фразу (звычайна імя аўтара або адрасата). Развіўся з магічных тэкстаў і стаў папулярны ў эпоху сярэднявечча і барока. Першыя ва ўсх.-слав. паэзіі акваверш стварыў Ф.Скарына ў «Малой падарожнай кніжцы» (1522). У сучаснай паэзіі сустракаецца таксама акваверш з апошніх літар радкоў (тэлеверш) і сярэдніх (мезаверш), якія могуць утвараць больш складаныя фігуры.