It was a well-staffed up hotel. Гэта быў добра ўкамплектаваны штатамі гатэль.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
realization, BrE-isation[ˌri:əlaɪˈzeɪʃn]n.
1. ажыццяўле́нне, выкана́нне; рэаліза́цыя;
the realization of one’s hopes ажыццяўле́нне спадзява́нняў
2. усведамле́нне; разуме́нне;
have a true reali zation of dangerдо́бра ўсведамля́ць небяспе́ку
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
reasonably[ˈri:znəbli]adv.
1. разу́мна, разва́жна, разва́жліва;
Despite her anger, she had behaved reasonably. Нягледзячы на злосць, яна паводзіла сябе разумна.
2. уме́рана, дапушча́льна; даво́лі;
reasonably well даво́лі до́бра
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Ingentibus inhians divitiis etiam mediocres amittit
Хто прагне вялікага багацця, губляе нават сярэдняе.
Кто жаждет большого богатства, теряет даже среднее.
бел. Хто хоча надта многа, той не мае і мала.
рус. Много желать ‒ добра не видать. За большим погонишься ‒ малое потеряешь.
фр. A vouloir trop obtient peu (Много желаешь, мало получаешь).
англ. Let well alone (Оставьте добро в покое, т. е. от добрадобра не ищут).
нем. Wer zuviel faßt, läßt viel fallen (Кто слишком много хватает, у того мимо падает). Zuviel zerreißt den Sack (Излишек рвёт мешок).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
падсо́бны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны ў дапамогу каму‑, чаму‑н.; дапаможны; другарадны. Падсобны матэрыял. Падсобнае прадпрыемства. Падсобнае памяшканне. □ У Крайцах былі чатыры двухкватэрныя катэджы для супрацоўнікаў, добра абсталяваная лабараторыя, клуб, бібліятэка, заалагічны музей і вялікая падсобная гаспадарка.В. Вольскі.// Які выконвае дапаможную работу. Першыя два месяцы Дзяніс працаваў падсобным рабочым: памагаў упарадкоўваць тэрыторыю завода.Гроднеў./узнач.наз.падсо́бны, ‑ага, м.[Надзейка:] — Лётаеш, і ўсюды ты навічок, добра яшчэ, што не падсобным бяруць, а па чацвёртаму разраду.Сапрыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ле́пей, ле́пяй, ле́пі, ле́пій ’лепш’ (Бяльк., Мядзв., ТСБМ, Касп., Сцяшк., КЭС, лаг.; маладз., Янк. Мат.), асіп., уздз. ’больш’ (Жд. 2; Бузук). Польск.lepiej, lepie, lepi, н.-луж.lěpjej, lěpʼ, в.-луж.lěpje, чэш.lépe, líp. Вышэйшая ступень ад добра. Прасл.lěpje, lěpěje, якое першапачаткова азначала ’прыгажэй’, утворана ад lěpъ. Гл. лепшы.