занепако́енасць, ‑і, ж.
Стан занепакоенага; трывога, непакой. Шабуня раптам апрытомнеў — у нежывым яго позірку мільганула занепакоенасць. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зацвярдзе́нне, ‑я, н.
1. Стан паводле знач. дзеясл. зацвярдзець.
2. У медыцыне — зацвярдзелы ўчастак жывой тканкі; пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зву́жванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. звужваць — звузіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. звужвацца — звузіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мярзло́тны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да мерзлаты. Мярзлотны стан. // Звязаны з вывучэннем мерзлаты. Мярзлотная станцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вызвале́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вызваляць — вызваліць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. вызваляцца — вызваліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выслабане́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выслабаняць — выслабаніць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. выслабаняцца — выслабаніцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вытры́мліванне, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле дзеясл. вытрымліваць — вытрымаць (у 1, 2, 5 і 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гайда́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. гайдаць.
2. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. гайдацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асвяжэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. асвяжаць — асвяжыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. асвяжацца — асвяжыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аслабане́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. аслабаняць — аслабаніць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. аслабаняцца — аслабаніцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)