апанава́ць (каго, што)
1. охвати́ть, овладе́ть (кем, чем), обуя́ть, объя́ть; (завладеть полностью) одоле́ть;
2. (наброситься во множестве) напа́сть (на кого, что); окружи́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апанава́ць (каго, што)
1. охвати́ть, овладе́ть (кем, чем), обуя́ть, объя́ть; (завладеть полностью) одоле́ть;
2. (наброситься во множестве) напа́сть (на кого, что); окружи́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
entsétzt
er war ~
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verláss
es ist kein ~ auf ihn на
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Veröffentlichung
1) апублікава́нне
2) публіка́цыя; аб’я́ва;
séine ~en
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verquér
1) упо́перак
2):
das geht ihm ~ гэ́та ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
únbeeindruckt:
er blieb ~ von díesen Wórten гэ́тыя сло́вы не зрабі́лі на
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
báng, bánge
ich bin [mir ist] ~ um ihn я баю́ся за
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
míttelprächtig
es geht ihm ~
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchbeten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Kátzenjammer
er hat ~ у
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)