1) пакланя́цца каму́ як і́далу, рабі́ць з каго́і́дала
2) мо́цна любі́ць каго́, захапля́цца кім
2.
v.i.
пакланя́цца і́далам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bedevil
[bɪˈdevəl]
v.t. -il(l)ed, -il(l)ing
1) заму́чваць, мо́цна дакуча́ць, назаля́ць
2) зусі́м зьбіва́ць з панталы́ку
3) зачаро́ўваць, кі́даць ча́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ulcerate
[ˈʌlsəreɪt]
v.i.
1) загніва́ць, гнаі́цца
An ulcerated tooth may be very painful — Гнілы́ зуб мо́жа мо́цна бале́ць
2) пакрыва́цца бо́лькамі (пра це́ла)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
acclaim
[əˈkleɪm]1.
v.t.
1) віта́ць во́плескамі; мо́цна хвалі́ць
2) абвяшча́ць
2.
v.i.
ухваля́ць; бу́рна пля́скаць
3.
n.
ухва́ла f., во́плескі -аў pl.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fast
I[fæst]1.
adj.
1) шпа́ркі, бо́рзды, ху́ткі
my watch is fast — мой гадзі́ньнік сьпяша́ецца
2) мо́цны
to take a fast hold of something — мо́цна ўхапі́цца за што-н.
3) які́мо́цна трыма́ецца, ня бля́кне (пра ко́лер)
4) легкаду́мны, фрыво́льны; шалапу́тны
He led a fast life — Ён вёў шалапу́тнае жыцьцё
5) ве́рны
fast friend — ве́рны пры́яцель
2.
adv.
1) шпа́рка, бо́рзда, ху́тка
2) мо́цна; шчы́льна; пэ́ўна
The baby is fast asleep — Дзіця́тка мо́цна сьпіць
3) пасьпе́шна, безразду́мна
to live fast — марнатра́віць жыцьцё
play fast and loose — каза́ць адно́, а рабі́ць друго́е; быць няшчы́рым або́ ненадзе́йным
II[fæst]1.
v.i.
пасьці́ць, по́сьнікаваць
2.
n.
пост -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ву́рзнуць ’ударыць, стукнуць’ (КСП, Шн., 2; Яўс.); ’стукнуць нагой’ (З нар. сл.); ’хутка выслізнуцца з рук’ (Шат.), ву́рзнуцца ’выцяцца, рэзнуцца’ (Бяльк.); ’моцна ўдарыцца’ (Яўс.). Гукапераймальнае; параўн. таксама чэш.vrznouti ’ударыць, стукнуць’ (адносна якога гл. Махэк₂, 702), магчыма, другаснае збліжэнне з рэ́заць, рэзану́ць, якое як і польск.wyrznąć мае значэнне ’выразаць’ і ’стукнуць, выцяць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Базла́ць ’моцна крычаць’ (Сцяшк. МГ). Параўн. рус.дыял.базла́ть ’ілгаць’, базли́ть, базла́нить, база́нить ’крычаць’, базло́ ’горла’. Слова няяснага паходжання. Агляд розных версій гл. Бернекер, 47; Фасмер, 1, 106. Магчыма, гукапераймальнага паходжання, як і грэч.βάζω ’гавару, базікаю’ (аб грэч. слове гл. Фрыск, 1, 206–208). Сюды ж можа адносіцца і базі́каць ’гаварыць’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Німама́та ’громка (вельмі)’ (Мат. Гом.)* Хутчэй за ўсё з ⁺няма мата, дзе мат ’голас’ (гл.), што можа трактавацца як ’так моцна, што не хапае голасу’, параўн. нямым голасам крычаць ’страшэнна, роспачна крычаць’. Не выключана і іншая версія на базе зыходнага выразу ⁺нямы мат як нямы голас. Ва ўсякім выпадку магчыма кантамінацыя абодвух выразаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
push1[pʊʃ]n. штуршо́к;
give smb. a push штурхну́ць каго́-н.;
He gave me a violent push in the back. Ён моцна штурхнуў мяне ў спіну.
♦
at a pushBrE, infml калі́ пашанцу́е, калі́ ўсё по́йдзе до́бра
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Разм. Раптоўна і моцна спужацца. Акцызнік, відаць, не пачуў, як бразнулі дзверы і выбег з хаты Міхал, бо, калі падняў галаву ад сваіх гумавых ботаў і ўбачыў, што ў парозе пуста, — злякнуўся і змоўк.Пташнікаў.Зуб на зуб не пападзе. Злякнуўся надта.Пянкрат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)