Verbum

пу́стка

1. Зарослы, запушчаны ўчастак поля (БРС).

2. Пустое, неўрадлівае поле (Выс. Касп., Стол.), ялавіна (Слаўг.). Тое ж пу́стата (Рэч.), пустальга́ (Слаўг.), пу́сташ (Росл. Бяльк., Слаўг.). пусты́р (Слаўг., Стол.).

3. Незасеянае поле (Росл. Бяльк.).

□ ур. Пу́сткі (поле) каля в. Кароцічы Стол.

ні́ва

1. Апрацаванае, добра ўгноенае і засеянае поле (БРС).

2. Поле на месцы ўзаранай сенажаці (Тур.); невялікае поле ў лесе (Палессе Лемц. Айк.).

3. Зжатае поле (Слаўг.).

4. Суцэльны ўчастак зямлі аднаго гаспадара (Гродз., Навагр., Мін.).

5. У актах. Валока, якая складаецца з 24 хелмінскіх маргоў (Гарб.).

□ в. Новая Ніва Чэрв., ур. Ніва каля в. Віравая Слаўг.

запа́шка

1. Узараная зямля (Ваўк. Сцяшк.).

2. Пераважна засеянае поле (Слаўг.). Тое ж па́хата, па́хаць (Слаўг.).

3. Прыаранае лішняе поле (Слаўг.). Тое ж перапа́шка (Слаўг.).

пне́вішча Месца (поле), на якім засталіся пні ад ссечанага лесу (Нас.). Тое ж пяне́ўе, пёння (Слаўг.), пні́шча (Сал.).

□ ур. Пнішча (поле) каля в. Яскавічы Сал.

баранава́нне Заскароджанае поле (Слаўг.). Тое ж бараньба́, баранічанне (Слаўг.).

ву́дзерак Поле на месцы ўзаранага дзірвана, папасу; цаліна (Стол.).

лесавіна́ Поле, дзе нядаўна быў лес (Сал., Слаўг., Чэр.).

ляжа́нец Абложная зямля (Стаўбц. Прышч.).

□ ур. Ляжанец (поле) Стаўбц.

па́сеч Месца, дзе высеклі лес пад поле, сенажаць (Слаўг.).

распа́шка Упершыню ўзаранае поле (Стол.). Тое ж распахата́ (Слаўг.).