падмацо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падмацоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падмо́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падмотваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паднаўле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. паднавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паднача́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падначальваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падпіло́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падпілоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падпява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падпяваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падразумява́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падразумяваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падры́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрыгваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падслу́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падслухваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падслухо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падслухоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)