аблі́пка, ‑і, ж.
У выразе: у абліпку — вельмі шчыльна прылягаючы да цела (пра вопратку).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыхто́ўны, ‑ая, ‑ае.
Абл. Вельмі добры, высокай якасці. Гэта быў харошы, дыхтоўны чамадан. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прапла́каць, ‑плачу, ‑плачаш, ‑плача; зак.
Плакаць некаторы час.
•••
Праплакаць вочы — вельмі многа, доўга плакаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перагарчы́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.
Зрабіць вельмі горкім, перабавіўшы ў страву горкай прыправы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перано́шаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перанасіць.
•••
Ношаны і пераношаны — вельмі стары, зношаны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
першагатунко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да першага гатунку. Першагатунковая мука. // Вельмі добры, высакаякасны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ультраструкту́ра, ‑ы, ж.
Вельмі дробная, электронна-мікраскапічная структура (клеткі, храмасомы і пад.). Ультраструктура тканкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АФГА́НЕЦ,
мясцовы паўд.-зах. або паўд. вецер, які дзьме з Афганістана ў раёны зах. Паміра і вярхоўі Амудар’і. Сухі, моцны (скорасць 17—25 м/с), вельмі пыльны. Узнікае пры ўварванні халодных паветраных масаў у паўд. раёны Сярэдняй Азіі. У г. Тэрмез (Узбекістан) бывае да 70 дзён за год. Прыгнечвае расліннасць, наносіць шкоду сельскай гаспадарцы.
т. 2, с. 127
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГАЛАКТА́НЫ,
поліцукрыды матрыкса сценкі расліннай клеткі. Належаць да падгрупы геміцэлюлоз. Пры гідролізе к-тамі ўтвараюць галактозу. Вельмі пашыраны ў раслінах, асабліва ў драўніне і насенні. Уключаюць пераважна арабінагалактан, малекула якога складаецца з асн. ланцуга, злучаных гліказіднымі сувязямі β-галактапіранозных рэшткаў. Сульфатаваныя галактаны трапляюцца ў некат. водарасцей (напр., у відаў з роду Cladophora, Caulepra, Codium).
А.М.Ведзянееў.
т. 4, с. 448
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГАНЕ́ША, Ганапаці,
у індуісцкай міфалогіі «ўладар ганы» (групы) ніжэйшых божастваў, якія складаюць світу Шывы. Паводле эпасу, малююць з тулавам чалавека чырв. ці жоўтага колеру, вял. шарападобным жыватом, чатырма рукамі і галавой слана, з пашчы якой тарчыць толькі адзін бівень. Ганеша належыць да найб. папулярных інд. багоў, яго выявы і храмы вельмі пашыраны ў Індыі.
т. 5, с. 27
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)