Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
slip1[slɪp]n.
1. слі́зганне
2. памы́лка (нязначная); хі́ба;
make a slip зрабі́ць памы́лку
3. камбіна́цыя (бялізна)
4. пало́ска (паперы)
5. на́валачка
♦
give smb. the slipinfmlуцячы́ ад каго́-н.;
a slip of a girldated то́ненькая дзяўчы́нка;
a slip of the pen апі́ска;
a slip of the tongue агаво́рка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
prison[ˈprɪzn]n.
1. турма́;
put smb. in prison пасадзі́ць каго́-н. у турму́;
be in prison знахо́дзіцца ў зняво́ленні/турме́;
be sent to prison быць прыгаво́раным да турэ́мнага зняво́лення;
escape from prisonуцячы́ з турмы́;
He will be released from prison next week. Яго выпусцяць з турмы на наступным тыдні.
2. турма́, няво́ля; зняво́ленне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Імкну́цца, імкну́ць ’хутка рухацца, накіроўвацца куды-н’., ’старацца трапіць куды-н., быць дзе-н. або стаць кім-н.’, ’настойліва дамагацца чаго-н.’ (ТСБМ). Рус.‑мкнуть толькі ў складзе прэфіксальных утварэнняў: примкнуть, сомкнуть, замкнуть, отомкнуть і г. д. Укр.імкну́ти ’скеміць’, польск.mknąć ’імчацца’, чэш.уст.mknouti se ’прыціскацца’, славен.makniti ’ссунуць, пасунуць, зрушыць’, серб.-харв.ма̀кнути ’тс’, балг.мъ́кна ’цягнуць, валачы’, ц.-слав.мъкнѫти сѧ ’хутка рухацца’. Прасл. дзеяслоў *mъknǫti (sę), суадносны з *mъkěti (гл. імчаць), генетычна роднасны літ.mùkti, munkù, mukaũ ’вызваляцца, бегчы, выслізгвацца’, лат.mukt ’змахнуць, саслізнуць, уцячы, выслізнуць’, на іншай ступені чаргавання: літ.maũkti, maukiù, maukiaũ ’цягнуць, сцягнуць’, ст.-інд.muñcáti, mucáti ’вызваляе, выпускае’, авест.framuχti‑ ’збавенне’. Праабражэнскі, 1, 540–541; Фасмер, 2, 631. Назоўнік імкне́нне, відаць, пад уплывам польск.mknienie з пратэзай і‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Sóckef -, -n шкарпэ́тка;
auf den ~en géhen* ісці́ ці́ха [бясшу́мна];
◊
j-m auf den ~n sein наступа́ць каму́-н. на пя́ты;
sich auf die ~n máchenуцячы́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
entspríngen*vi(s) (D)
1) уцяка́ць (ад каго-н., адкуль-н.);
aus dem Gefängnis ~уцячы́ з турмы́
2) выцяка́ць, цячы́ (з чаго-н.; аб рацэ)
3) узніка́ць, пахо́дзіць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паміна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.
1.Разм. Успамінаць. [«Буржуй»:] — Вы ўжо старое не памінайце: што было, таго няма.Лынькоў.Па мястэчку — Гвардыян ведае — часта памінаюць яго імя.Зарэцкі.
2. Маліцца за ўпакой памёршых. Поп скорагаворкай памінаў імёны забітых.Мікуліч.
3. Спраўляць памінкі, удзельнічаць у памінках. Але гэты наш першы хлеб, Хлеб, з якім паміналі братоў, Сустракалі з няволі сясцёр... Не забудзецца век.Танк.
•••
Не памінай (не памінайце) ліхам — не ўспамінаць блага. [Ніна:] — Бывайце здаровы, не памінайце ліхам.Лобан.
Памінай як звалі — уцячы, збегчы, знікнуць бясследна. За восень у балота так наліло, што ў поцемках можна шуснуцца ў прорву — і памінай як звалі.Дуброўскі.
Памінаць (успамінаць) добрым словам — успамінаючы, добра адзывацца аб кім‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Láppenm -s, -
1) ану́ча, ану́чка; pl лахманы́, рыззё
2) анат., бат. до́ля
3) тэх. ло́пасць; ла́па; вы́ступ; борт;
◊
j-m durch die ~ géhen*уцячы́, вы́слізнуць ад каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verdrückenvt
1.
1) змяць, расці́снуць
2) разм. аплята́ць, умо́лваць
3):
nie étwas ~! ніко́лі не́льга замо́ўчваць што-н.!;
ein Tränchen ~ пусці́ць слязу́, папла́каць
2.~, sichразм.уцячы́; зніка́ць; таі́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)