прале́сак Сцежка, паласа ў лесе; рэдкі лес, які чаргуецца з палямі, палянамі (Кузн. Касп., Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

радчэ́й прысл. разм., радчэ́йшы разм. (выш. ст. ад рэдка, рэдкі) dünner (суп і г. д.); schütterer, spärlicher (валасы і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вальфра́мрэдкі метал’ (КТС). Праз рус. вольфрам (Крукоўскі, Уплыў, 89) з ням. Wolfram (Шанскі, 1, В, 156; Рудніцкі, 1, 474).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

эргаты́н

(ад фр. ergot = спарыш)

лекавы прэпарат, ачышчаны рэдкі экстракт злакаў, які з’яўляецца адным з кроваспыняльных сродкаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Жэ́дзень ’невялікі стажок сена, саломы’ (Сл. паўн.-зах.). Верагодна, з польск. (*rzedzień? ад rzadkiрэдкі’ ці *rzędzień? ад rząd ’рад’). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АШМЯ́НСКІ КЛЯ́ШТАР ФРАНЦЫСКА́НЦАЎ.

Засн. ў 1505 у Ашмянах вял. кн. ВКЛ і каралём польскім Аляксандрам. Будынкі амаль на працягу ўсяго часу існавання былі драўляныя. У інвентары касцёла 1585 сярод кніг упамінаецца вельмі рэдкі антыфанар (літургічная кніга для спеваў антыфонам) на пергаменце. У 1659 збудаванні кляштара разбураны. У 1822 пабудаваны мураваны зальны касцёл. У 1832 кляштар закрыты.

А.​А.​Ярашэвіч.

т. 2, с. 167

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

церусі́цца, цярусіцца; незак.

Разм. Тое, што і церушыцца. Ціхі іней цярусіцца з белых бяроз. Куляшоў. Тытунь, нібы знарок, церусіцца ў непаслухмяных пальцах. Мележ. На галінах асядалі, разбураліся зоркі сняжынак, і на дол павольна церусіўся снег, рэдкі, лёгкі. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспана́т

(лац. exponatus = выстаўлены напаказ)

прадмет, выстаўлены для агляду ў музеі ці на выстаўцы (напр. рэдкі э.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

singular2 [ˈsɪŋgjələ] adj.

1. ling. адзіно́чны (лік)

2. fml незвыча́йны; выклю́чны; своеасаблі́вы; рэ́дкі;

a person of singular honesty чалаве́к выклю́чнай сумле́ннасці;

a singular adventure дзі́ўная прыго́да

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

occasional

[əˈkeɪʒənəl]

adj.

1) рэ́дкі, выпадко́вы

an occasional thunderstorm — выпадко́вая навальні́ца

2) прынаго́дны

occasional poetry — прынаго́дная паэ́зія

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)