ве́рыць, -ру, -рыш, -рыць; незак.

1. у што. Быць перакананым, упэўненым у чым-н.

В. у перамогу.

В. у чалавека.

Не в. сваім вушам або сваім вачам (гаварыць, калі гутарка ідзе пра што-н. малаверагоднае).

2. у што і чаму. Прымаць за праўду, лічыць верагодным.

В. у сны і прыметы.

3. каму. Цалкам давяраць.

Веру яго словам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дыскрымінацы́йны diskriminíerend;

прыма́ць дыскрымінацы́йныя зако́ны diskriminíerende Gesétze verábschieden;

право́дзіць дыскрымінацы́йную палі́тыку éine diskriminíerende Politík [éine Politík der Diskriminierung] betréiben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

насур’ёз прысл. разм. ernst, érnstlich; in vóllem Ernst;

прыма́ць што-н. насур’ёз etw. ernst néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

face value [ˌfeɪsˈvælju:] n. наміна́льная ва́ртасць

♦

take smth. at face value прыма́ць што-н. на ве́ру, прыма́ць за чы́стую мане́ту;

I took his words at face value. Я прыняў яго словы за чыстую манету.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

усур’ёз прысл. кніжн. érnstlich, ernst; in vóllem Ernst;

прыма́ць што-н. усур’ёз etw. ernst néhmen*;

не прыма́ць чаго-н. усур’ёз etw. auf die léichte Schúlter néhmen*;

усур’ёз і надо́ўга im Ernst und für lánge Zeit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

break bread

а) падзялі́цца е́жай

б) дава́ць або́ прыма́ць каму́нію

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

do the honors

выко́нваць абавя́зкі гаспады́ні ці гаспадара́, прыма́ць гасьце́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shape up

а) прыма́ць фо́рму

б) прыво́дзіць сябе́ ў фо́рму

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Прыма́цца ’перажываць’ (слонім., Нар. словатв.). Да прыма́ць 1 з пераносам значэння. Параўн. укр. прийма́ти ’успрымаючы што-небудзь, рэагаваць пэўным чынам; выяўляць сваё стаўленне да чаго-, каго-небудзь’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мане́та ж. моне́та;

◊ прыма́ць за чы́стую ~ту — принима́ть за чи́стую моне́ту;

адплаці́ць той жа ~тай — отплати́ть той же моне́той;

зво́нкая м. — зво́нкая моне́та

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)