скава́ны, -ая, -ае; перан., у знач. прым.

Пазбаўлены лёгкасці, свабоды, натуральнасці, з затрымкай у дзеяннях, у праяўленні чаго-н.

Скаваныя рухі.

|| наз. скава́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

wítzlos a пазба́ўлены дасці́пнасці, без пачуцця́ до́сціпу [гу́мару]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хааты́чны

(ад хаос)

бязладны, пазбаўлены парадку, стройнасці, арганізаванасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

амара́льны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены маралі. Амаральны чалавек. Амаральны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антымаста́цкі, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены мастацкасці; які супярэчыць мастацкаму густу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імара́льны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Пазбаўлены маралі; амаральны. Імаральны чалавек.

[Фр. immoral.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нерытмі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які пазбаўлены рытму, рытмічнасці. Нерытмічныя хістанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́ўпер, ‑а, м.

Кніжн. Бядняк, пазбаўлены сродкаў для існавання.

[Ад лац. pauper — бедны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слепаглуханямы́, ‑ая, ‑ое.

Пазбаўлены зроку, слыху і здольнасці гаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

беспрыту́льны, -ая, -ае.

1. Які не мае ні бацькоў, ні прытулку; бяздомны.

Беспрытульнае дзіця.

2. перан. Пазбаўлены належнага догляду; занядбаны.

Беспрытульная гаспадарка.

|| наз. беспрыту́льнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)