1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Зацягвацца хмарамі, станавіцца хмурым.
Неба х.
Х. на дождж (безас.).
2.перан. Станавіцца хмурным, насуплівацца.
Твар х.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
mare[meə]n. кабы́ла
♦
find a mare’s nest ≅ папа́с ці па́льцам у не́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sullen[ˈsʌlən]adj.derog. пану́ры, хму́рны;
a sullen grey skylit. пахму́рнае шэ́рае не́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
суто́кі, -каў ед.нет
1. (место соединения рек) слия́ние ср.;
2.разг. (линия соприкосновения) стык м.;
с. не́ба і зямлі́ — стык не́ба и земли́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нябёсы,
гл.неба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗАДЫЯКА́ЛЬНАЕ СВЯТЛО́,
свячэнне начнога неба, якое назіраецца ўздоўж экліптыкі (на фоне сузор’яў Задыяка). Мае форму нахіленага светлавога конуса, найб. яркага і шырокага паблізу Сонца; яго яркасць перавышае яркасць начнога неба ў 2—3 разы. З аддаленнем ад гарызонту звужаецца і пераходзіць у паласу, што слаба свеціцца і праходзіць цераз усё неба ўздоўж пояса Задыяка. У вобласці, процілеглай Сонцу, задыякальная паласа расшыраецца і пераходзіць у пляму авальнай формы, т. зв. проціззянне.
У сярэдніх шыротах З.с. найлепш назіраецца ў студз.—сак. на заходнім схіле неба адразу пасля захаду Сонца, а ў вер.—ліст. — на ўсходзе перад узыходам Сонца. У тропіках, дзе экліптыка перпендыкулярная гарызонту, З.с. амаль такое ж яркае, як Млечны Шлях, і яго можна назіраць уздоўж усёй экліптыкі. З.с. абумоўлена рассеяннем сонечнага святла часцінкамі міжпланетнага пылу, якіх асабліва шмат паблізу плоскасці экліптыкі.
