Мінерал шаравата-белага колеру, які складаецца з вуглякіслых солей кальцыю і магнію.
[Фр. dolomite.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
афі́т, ‑у, М афіце, м.
Мінерал розных адценняў светлай афарбоўкі; адзін з відаў змеевіка (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
магнеты́т, ‑у, М ‑тыце, м.
Мінерал чорнага колеру, які ўтрымлівае жалеза і валодае магнітнымі ўласцівасцямі; магнітны жалязняк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
странцыяні́т, ‑у, М ‑ніце, м.
Бясколерны ці з зеленаватым, жаўтаватым, шараватым адценнем мінерал, які мае шкляны бляск.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
халцэдо́н, ‑у, м.
Мінерал, разнавіднасць кварцу. На беразе.. [хлопец] назбіраў шмат бела-ружовых халцэдонаў і дымных агатаў.Караткевіч.
[Грэч. chalkēdōn.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
храмі́т, ‑у, М ‑міце, м.
Мінерал цёмнага колеру, які ўтрымлівае ў сабе хром і жалеза; хромісты жалязняк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АЛЬМАНДЗІ́Н,
мінерал групы гранатаў Fe3Al2(SiO4)3. Крышталізуецца ў кубічнай сінганіі. Крышталі, суцэльныя масы. Колер фіялетава-чырвоны, густа-чырвоны да карычнявата-чорнага. Цв. 7—7,5. Шчыльн. 3,8—4,3 г/см³. Тыповы мінерал рэгіянальна метамарфізаваных гліністых горных парод, а таксама ў гранулітах і зонах кантактавага метамарфізму. Пашыраны абломкавы мінерал. Радовішчы — элювіяльныя, алювіяльныя і прыбярэжна-марскія россыпы з разбураных гранатзмяшчальных крышт. сланцаў (Шры-Ланка, Індыя, Бразілія, ЗША, Расія). Абразіўны матэрыял. Празрыстыя, прыгожа афарбаваныя крышталі — каштоўныя камяні.
