Мазу́рык (разм.) ’злодзей, махляр, ашуканец’ (ТСБМ). Запазычана з рус. мовы мазурик, якое Сабалеўскі (РФВ, 66, 340) намагаецца вывесці з мазать, аддзяляючы яго ад польск.mazur ’мазур’. Брукнер (326) і ў KZ (46, 214) выводзіць рус. з польск.mazur. Праабражэнскі (1, 502) мяркуе, што слова запазычана з ням.Mauser ’злодзей’ ад mausen ’красці’. Гл. яшчэ Фасмер (2, 558).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
shark
I[ʃɑ:rk]
n.
аку́ла f.
II[ʃɑ:rk]
n.
1) вымага́льнік -а m., махля́р -а́m., ашука́нец -ца m.
2) Sl. выда́тны зна́ўца чаго́-н.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
rook
I[rʊk]1.
n.
1) грак -а́m. (пту́шка)
2) Sl. шу́лер -а, махля́р -а́m.
2.
v.t., Sl.
махлява́ць, ашу́кваць
II[rʊk]
n.
тура́f. (у ша́хматах)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЛА́РНІ (Larni; да 1942 Лайне, Laine) Марці Ёханес (н. 22.9.1909, г. Пакіла, Фінляндыя — 1993), фінскі пісьменнік і журналіст. У 1948—49 і 1951—54 жыў у ЗША. Дэбютаваў як паэт і перакладчык з франц. і сканд. моў. Майстар сатыры. У сатыр. раманах «Паважаныя беднякі і іх стракатая кампанія» (1944), «Чацвёрты пазванок, ці Махляр паняволі» (1957), «Цудоўная свінарка, ці Успаміны эканамічнай дарадчыцы Міны Карлсан-Кананен» (1959) адлюстравана поўная сац. кантрастаў рэчаіснасць Амерыкі і Фінляндыі. Аўтар публіцыстычных («Чорная Венера», 1951; «Мінесота гарыць», 1952), сац. («Нецярплівая страсць», 1945; «Блізка да граху, 1946), гіст. («Нябёсы апусціліся на зямлю», 1948), сатыр («Аб гэтым услых не гавораць», 1964) і інш. раманаў, зб-каў апавяданняў «Фінская кошачка» (1961), «Сакрат у Хельсінках і іншыя апавяданні» (1972). Пісаў вершы, дарожныя нататкі. кінасцэнарыі. Для твораў характэрна шырокае выкарыстанне карыкатуры, гіпербалы, гратэску, гумару. На бел. мову асобныя творы Л. пераклалі Я.Лапатка, А.Шарахоўская.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
rogue
[roʊg]
n.
1) няго́днік -а, махля́р -а́m.; круце́ль -цяля́m.
2) хітру́н -а́m., шэ́льма -ы m. & f., дурасьлі́вец -ўца m.
3) адзіне́ц -ца m.
rogue elephant — слон-адзіне́ц
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
humbug
[ˈhʌmbʌg]1.
n.
1) ашука́нства n., лу́хта f.
2) ашука́нец -ца m., махля́р -а́m.; самахва́л -а m.; пустаме́ля -і m. & f.
3) удава́ньне n., хвальба́f.
2.
v.t.
ашу́кваць, падма́нліва зво́дзіць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Віхла́1 ’аб чалавеку рухавым, энергічным, у якога хутка ідзе работа’ (Бір. Дзярж., З нар. сл.). Да віхаць ’хістацца’, віхляць’, завіхацца ’спяшаць, намагацца рабіць што-небудзь’. Параўн. польск.wichlacz ’махляр, падманшчык’; ’рухавы чалавек’.
Віхла2 ’лаза, вярба, Salix L.’ карэліц., свісл. (Весці АН БССР, 1969, 4, 124). Ад віхаць, віхацца ’качацца, хістацца, як, напрыклад, польск.wikło, wikła ад wikłać ’віхаць’. Далей яно звязана з віць (Брукнер, 613). Націск на канчатку ў назвах дрэў (асіна́, альшына́, характэрны для гэтых гаворак (Арашонкава і інш., Весці АН БССР, 1969, 4, 124).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
cheat
[tʃi:t]1.
v.
ашу́кваць, абду́рваць
to cheat out of five dollars — абдуры́ць на пяць даля́раў
2.
n.
1) махля́р -а́m., ашука́нец -ца m.; круце́ль -яля́m., круце́лька f.
2) махля́рства, ашука́нства, круце́льства n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schelmm -(e)s, -e разм. шэ́льма, махля́р;
kléiner ~ дураслі́вец, гарэ́за;
j-n zum ~ máchen ашальмава́ць каго́-н.;
◊
den ~ im Nácken sítzen háben быць вядо́мым жартаўніко́м [гарэ́зай]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ліхама́нка ’хваравіты стан з гарачкай і дрыготкай’, ’малярыя, трасца’, ’гарачкавая дзейнасць’ (Гарэц., Касп., ТСБМ, Растарг.; паўд.-усх., КЭС), укр.харк.лихома́нка, рус.лихома́нка ’тс’, ’ліхадзейка’, ’хлус’, ’благі чалавек’, ’пракуда’. Бел. слова прымыкае да рус. моўнага арэалу, у якім гэта лексема з’яўляецца табуістычнай назвай ад лихоманка ’круцелька, ашуканка’, лихома́нить ’прыносіць зло, бяду’, рус.лихоман, кур. ’д’ябал’, усх. ’махляр’, паўн.-дзв. ’вар’ят’, ст.-рус.лихоманъ ’тс’, укр.палес.лихо́ма ’бяда, цяжкае становішча’, лихоманка ’ліхаманка’, польск.lichman ’мот’. Прасл.lixomanъ (Трубачоў, Эт. сл., 15, 93). Да lixo > лі́ха і maniti > мані́ць (гл.) (Зяленін, Табу, 2, 77; Фасмер, 2, 505).