ба́нка
(іт. banco = лаўка)
курс, па якім банк прадае і купляе каштоўныя паперы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
sandwich coarse [ˈsænwɪdʒˌkɔ:s] n. BrE курс навуча́ння, дзе чаргу́ецца тэо́рыя і пра́ктыка; спалучэ́нне прафесі́йнай і агу́льнай адука́цыі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
curriculum [kəˈrɪkjələm] n. (pl. curricula or curriculums)
1. навуча́льны/вучэ́бны план (школы, каледжа, універсітэта)
2. курс навуча́ння
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зада́дзены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад задаць (у 1–3 знач.).
2. у знач. прым. Загадзя вызначаны, зараней устаноўлены. Самалёт лёг на зададзены курс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ары́к ’абвадняльная канава ў Сярэдняй Азіі’. З рускай (Крукоўскі, Уплыў, 74), дзе ў XIX ст. з цюркскай, хутчэй за інш. — з узб. ариķ ’арык; баразна’, аб чым Дзмітрыеў, Строй, 510, 523; Супрун, Этимология, 1967, 96. Пра цюркскае паходжанне беларускага слова пісалі Булахаў, Курс сум., 161; Юргелевіч, Курс, 137.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Віяланчэ́ль (БРС). Запазычанне з італ. violoncello праз рус. мову (Крукоўскі, Уплыў, 84; Курс суч., 170).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КАМУНІСТЫ́ЧНЫ УНІВЕРСІТЭ́Т імя Ф.Энгельса.
Існаваў у 1920—21 у Віцебску. Засн. на базе парт. школы (з 1918). Рыхтаваў парт. і сав. работнікаў. Тэрмін навучання 6 месяцаў. Слухачы праходзілі агульнаадук. курс, пасля чаго вучыліся ў адной са спец. секцый (адм., культ.-асв., эканам.), у праграму кожнай з іх уключаўся спец. курс агітработы сярод насельніцтва. Пры ун-це працавалі валасныя цыклы, слухачамі якіх былі пераважна сяляне. Для іх выкладаліся тэарэт. курс (асновы палітэканоміі, гісторыі рэвалюцыі, гісторыі Камуніст. партыі і III Інтэрнацыянала), курсы сав. буд.-ва і практычнай работы. Першыя выпускнікі К.у. былі накіраваны на парт., сав. і агітацыйна-прапагандысцкую работу. У 1921 рэарганізаваны ў губ. саўпартшколу.
т. 7, с. 551
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
policy1 [ˈpɒləsi] n.
1. (on) палі́тыка (курс дзеяння);
foreign/domestic policy зне́шняя/уну́траная палі́тыка;
conduct/pursue/carry out a policy право́дзіць палі́тыку
2. fml палі́тыка, лі́нія паво́дзін, курс; стратэ́гія
♦ Honesty is the best policy. Сумленнасць – лепшая палітыка.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
odwykówka
ж. разм. курс лячэння ад алкагалізму
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
szkoleniowy
навучальны; падрыхтоўчы;
kurs szkoleniowy — падрыхтоўчы курс
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)