collateral

[kəˈlætərəl]

1.

adj.

1) парале́льны, пабо́чны

2) другара́дны, дадатко́вы

3) з бакаво́е лі́ніі (пра пахо́джаньне)

4) забясьпе́чаны (для пазы́кі)

2.

n.

1) свая́к з бакаво́е лі́ніі (напр. кузы́н)

2) забясьпе́чаньне, закла́д за пазы́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bet​2 [bet] v. (bet)

1. (on/against) ісці́ ў закла́д

2. infml быць перакана́ным (у чым-н.);

I bet we’re too late. Пэўна, мы спазняемся.

♦

You bet! AmE А як жа!; Яшчэ б!; Вядома!;

bet one’s life (on smth.) ≅ руку́ на адцён дава́ць; быць абсалю́тна перакана́ным (у чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bet

[bet]

1.

v.t., bet or betted, betting

1) заклада́цца

I bet a dollar you will be too late — Заклада́юся на даля́р, што ты спо́зьнісься

2) руча́цца, быць пэ́ўным

I bet you are wrong — Я пэ́ўны, што ты памыля́есься

2.

v.i.

заклада́цца

bet on the horses — за клада́цца на ко́нскіх бяга́х

you bet informal – напэ́ўна; бу́дзьце пэ́ўныя; вядо́ма

Are you going? You bet! — Ці вы по́йдзеце? Напэ́ўна!

3.

n.

закла́д -у m.

to make a bet — пайсьці́ ў закла́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

закла́сці, -ладу́, -ладзе́ш, -ладзе́; -ладзём, -ладзяце́, -ладу́ць; -ла́ў, -ла́ла; -ладзі́; -ла́дзены; зак., што.

1. Пакласці што-н. за што-н. або змясціць куды-н. з пэўнай мэтай.

З. рукі за спіну.

З. набой у стрэльбу.

2. Заняць, запоўніць прастору чым-н.

З. стол кнігамі.

З. прабоіну ў сцяне цэглай.

3. Паклаўшы аснову, пачаць будаўніцтва чаго-н.

З. фундамент дома.

З. сад.

З. асновы выхавання дзіцяці (перан.).

4. Пакласці, змясціць для захавання (спец.).

З. дзесяць ям сіласу на зіму.

5. Уставіць што-н. паміж чым-н. (або ў што-н.), каб адзначыць.

З. патрэбнае месца ў кнізе закладкай.

6. Аддаць у заклад (у 1 знач.).

З. гадзіннік.

7. безас. Пра хваравітае адчуванне цяжару ў грудзях, носе, вушах (разм.).

Заклала вушы.

Грудзі заклала.

|| незак. заклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і закла́дваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. заклада́нне, -я, н., закла́дванне, -я, н. і закла́дка, -і, ДМ -дцы, ж. (да 3—5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bail

I [beɪl]

1.

n.

1) грашо́вы закла́д, пару́ка f., пару́кі pl.

2) су́ма закла́ду, закла́дзеная су́ма

3) паручы́цель -я m., паручы́целька f.

2.

v.t.

браць на пару́кі

•

- bail out

II [beɪl]

n.

ду́жка вядра́ ці ча́йніка

III [beɪl]

v.

вычэ́рпваць (ваду́ з ло́дкі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toss​1 [tɒs] n.

1. кі́данне; кідо́к; падкіда́нне, падкі́дванне;

the toss of a coin лёсаванне, жараб’ёўка

2. ускіда́нне, ускі́дванне (галавы);

give a proud toss of the head ганары́ста ўзня́ць галаву́

♦

win/lose the toss вы́йграць/прайгра́ць закла́д;

not give a toss about smth. BrE slang наплява́ць на што-н.;

I don’t give a toss about it. Мне гэта да лямпачкі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прайгра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што і без дап. Пацярпець паражэнне ў гульні, спаборніцтве, спрэчках і інш. Прайграць матч. □ [Юрась Бабіч] у заклад ішоў са мною і, як бачыце, прайграў. Савіцкі. Бондар бачыў — бой прайгралі. На штурм камяніц ісці нельга... Трэба адыходзіць. Навуменка. [Сымон:] Усё прапала: мы прайгралі. Не даказалі сведкі, свае людзі не даказалі нашае даўнасці на гэтую зямлю. Купала.

2. што. Страціць што‑н., пазбавіцца чаго‑н. у выніку азартнай гульні; прагуляць. Прайграць грошы. □ Казалі, што .. [пан] прайграў сваю зямлю, і ад вялікага маёнтка застаўся ціхі, недагледжаны хутар. Адамчык.

3. што і без дап. Сыграць, выканаць; прымусіць прагучаць. Прайграць пласцінку. □ А восьмай гадзіне на дваровым дзядзінцы прайграў гармонік. Гартны. Акампанемент у складзе банджа, кастаньетаў і некалькіх гітар прайграў уступ усім вядомай песні. Скрыпка.

4. Іграць некаторы час. Прайграць дзве гадзіны на раялі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zakład, ~u

I м.

1. прадпрыемства; установа;

zakład przemysłowy — прамысловае прадпрыемства;

zakład fryzjerski — цырульня;

zakład gastronomiczny — рэстаран;

zakład położniczy — радзільны дом;

zakład naukowy — а) навучальная ўстанова;

навуковая ўстанова;

zakład pogrzebowy — пахавальнае бюро;

zakład zamknięty — закрытая ўстанова;

2. ~у мн. (буйное) прадпрыемства; завод, камбінат;

~y hutnicze — металургічны завод (камбінат);

~у naprawcze — рамонтныя майстэрні

II м.

1. заклад;

iść o zakład — ісці ў заклад;

2. залог;

dać w zakład — аддаць у залог

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pójść

зак. пайсці;

pójść po chleb — пайсці па хлеб;

pójść w czyje ślady — пайсці па чыіх слядах;

pójść z torbami — пайсці па свеце, пайсці з торбай;

pójść o zakład — пайсці ў заклад, біцца аб заклад;

pójść z (kim) w zawody — пазмагацца, падужацца (з кім);

pójść w niepamięć — пайсці ў забыццё, быць аддадзеным забыццю;

pójść z dymem — пайсці з агнём (дымам), згарэць;

o co wam poszło? — з чаго ў вас пачалося?; у чым справа?; што здарылася?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заклада́ць, закла́дваць

1. (палажыць куды-н.) légen vt; stécken vt (засунуць); verlégen vt (згубіць);

2. (залажыць) áusfüllen vt (дзіркі); verstópfen vt (заканапаціць);

3. (аддаць у заклад) versétzen vt, verpfänden vt;

4. (будынак і пад.) gründen, den Grúndstein legén (zu D);

заклада́ць по́мнік den Grúndstein zu éinem Dénkmal légen;

заклада́ць го́рад éine Stadt gründen [ánlegen];

5. (старонку, кнігу) dazwíschenlegen vt;

заклада́ць старо́нку ein Búchzeichen éinlegen [hinéinlegen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)