хранало́гія, -і, ж.

1. Раздзел гістарычнай навукі, які вывучае гісторыю летазлічэння.

2. Пералік падзей у іх часавай паслядоўнасці.

Х. беларускай гісторыі.

3. Паслядоўнасць паяўлення чаго-н. у часе.

Х. падзей.

|| прым. храналагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

chapter [ˈtʃæptə] n.

1. раздзе́л, ча́стка, глава́ (кнігі)

2. перы́яд, эпо́ха;

a chapter in history старо́нка гісто́рыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

juicy [ˈdʒu:si] adj.

1. сакаві́ты, со́чны

2. infml піка́нтны;

juicy stories/gossip/details піка́нтныя гісто́рыі/плёткі/дэта́лі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

літаратуразна́ўства, ‑а, ж.

Навука аб мастацкай літаратуры, яе тэорыі, гісторыі і літаратурнай крытыцы. Савецкае літаратуразнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неаге́н, ‑у, м.

Тоўшча слаёў горных народ, якія адклаліся ў перадапошні перыяд геалагічнай гісторыі Зямлі.

[Ад грэч. neos — новы і génos — нараджэнне, узрост.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метадало́гія, -і, мн. -і, -гій, ж.

1. Вучэнне аб метадзе навуковага пазнання.

Навуковая м.

2. Сукупнасць найбольш агульных прынцыпаў, палажэнняў і метадаў, якія прымяняюцца ў той ці іншай навуцы.

М. гісторыі.

|| прым. метадалагі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыгаво́р, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Рашэнне, вынесенае судом пасля разбору судовай справы.

Абвінаваўчы п.

Апраўдальны п.

П. абскарджанню не падлягае.

2. перан. Увогуле пастанова, рашэнне, меркаванне з ацэнкай чаго-н.

Суровы п. гісторыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бібліягра́фія, -і, мн. -і, -фій, ж.

1. Навуковае сістэматызаванае апісанне кніг і іншых выданняў, зробленае па якой-н. прыкмеце.

2. Спіс кніг і артыкулаў па якім-н. пытанні, прадмеце.

Б. па гісторыі.

|| прым. бібліяграфі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

першабытнаабшчы́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да першай у гісторыі чалавецтва сацыяльна-эканамічнай фармацыі. Першабытнаабшчынны лад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праславя́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які належыць да старажытнага, агульнага для ўсіх славян перыяду іх гісторыі. Праславянская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)