áufgekratzt a

1) вясёлы, у гумо́ры

2) надзьму́ты, напы́шлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufgeräumt a

1) вясёлы, усхвалява́ны

2) прыбра́ны (аб пакоі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

blithe [blaɪð] adj.

1. (for/of) нядба́лы; бестурбо́тны, бесклапо́тны;

blithe disregard of the rule гру́бае парушэ́нне пра́віла

2. lit. шчаслі́вы, вясёлы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jovial [ˈdʒəʊviəl] adj. дружалю́бны; вясёлы; жыццяра́дасны;

a jovial smile дружалю́бная ўсме́шка;

Grandma was kind and jovial. Бабуля была добрай і жыццярадаснай.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ветны ’бывалы чалавек, які шмат чаго ведае’ (Крывіч, 12, 1926, 108), рус. бранск. ветный ’прыветлівы, ласкавы, гаваркі, вясёлы’, вяц. ветляной ’ходкі, хвацкі, зухаваты, бывалы’. Да ве́тлы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вида́ть​II вводн. сл. (вероятно), прост. віда́ць, ма́быць, му́сіць;

он, вида́ть, весёлый челове́к ён, віда́ць (ма́быць, му́сіць), вясёлы чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

boisterous

[ˈbɔɪstərəs]

adj.

1) шу́мна вясёлы

boisterous laughter — гу́чны вясёлы сьмех

2) гвалто́ўны, бу́рны; неспако́йны

a boisterous wind — гвалто́ўны ве́цер

a boisterous child — неспако́йнае дзіця́, распу́сьнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

convivial

[kənˈvɪviəl]

adj.

1) вясёлы, тава́рыскі, грамадзе́йскі, кампане́йскі

2) сьвято́чны, урачы́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

галано́гі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Босы, з голымі нагамі. На тапчане сядзіць ужо даўно не злосная на бабулю Ніна, а перад ёю галаногі, вясёлы Толік. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

весялу́н, веселуна, м.

Разм. Вясёлы, жыццярадасны мужчына; ахвотнік павесяліцца. Гаварыць тосты і чытаць вершы Веньямін умее. Яго нават лічаць веселуном і завадатарам у кампаніях. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)