Го́стры. Гл. во́стры.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

double-edged

[,dʌbəlˈedʒd]

adj.

1) во́стры з або́двух бако́ў, двухбако́ва во́стры

2) двузна́чны

a double-edged compliment — двузна́чны камплімэ́нт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

жыга́цца, ‑аецца; незак.

Разм.

1. Датыкаючыся, выклікаць востры боль; апякаць. Крапіва жыгаецца. // Балюча кусаць. Мухі жыгаюцца.

2. Апякаць адзін другога крапівой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́тчуп

(англ. ketchup)

востры таматны соус са спецыямі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

exquisite [ɪkˈskwɪzɪt, ˈekskwɪzɪt] adj.

1. вы́танчаны; элега́нтны

2. fml ве́льмі мо́цны; во́стры (пра пачуцці, адчуванні)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vinegary [ˈvɪnɪgəri] adj.

1. во́цатны; кі́слы; це́рпкі; во́стры

2. рэ́зкі, з’е́длівы; з ке́пскім хара́ктарам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

incisive

[ɪnˈsaɪsɪv]

adj.

прані́клівы; во́стры (кры́тыка, стыль), рэ́зкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spítzig a

1) во́стры

2) перан. калю́чы, з’е́длівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ГАЙМАРЫ́Т, верхнясківічны сінусіт,

запаленне слізістай абалонкі і сценак верхнясківічнай (гаймаравай) пазухі. Адрозніваюць гаймарыт рынагенны і адантагенны, востры і хранічны, адна- і двухбаковы. Востры рынагенны гаймарыт бывае пасля грыпу, рэспіраторных захворванняў і вірусных інфекцый, можа пераходзіць у хранічны (пры пераахаладжэнні на фоне зніжанай рэактыўнасці арганізма, скрыўленых насавых перагародках, гіпертрафіі насавых ракавін). Пры адантагенным гаймарыце ў запаленчы працэс уцягваецца ніжняя сценка гаймаравай пазухі. Клінічныя праяўленні вострага рынагеннага гаймарыту — боль у месцы лакалізацыі гаймарыту, галаўны боль, закладзенасць носа, серозна-гнойныя выдзяленні з яго, часам святлабоязь, ірадыяцыя болю на верхнюю сківіцу, зубы, корань носа, слёзацячэнне. Адзначаюцца павышэнне т-ры цела, слабасць, галаўныя болі. Пры хранічным гаймарыце звычайны насмарк з гнойнымі ці серозна-гнойнымі выдзяленнямі, галаўныя болі пры абвастрэннях. Лячэнне: медыкаментознае, фізіятэрапія, у цяжкіх выпадках хірургічнае.

А.​С.​Арцюшкевіч.

т. 4, с. 439

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

слаўцо́, ‑а. н.

Тое, што і слоўца. А гаворыць.. [Весялоўскі] удала, на язык востры, калі скажа слаўцо, ды прыкажа, дык доўга будзеш памятаць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)