дацэнту́ра, ‑ы,
1. Званне, пасада дацэнта.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дацэнту́ра, ‑ы,
1. Званне, пасада дацэнта.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wíedererhalten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zurückbekommen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zurückhaben
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ДЗЕСЯТКО́ВЫ ЛАГАРЫ́ФМ ліку, паказчык ступені, у якую патрэбна ўзвесці лік 10, каб
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АДЗІ́НКАВЫ ВЕ́КТАР,
орт, вектар, даўжыня якога прынята за адзінку выбранага маштабу. Адвольны вектар можна
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вы́служыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны;
1. што.
2. Праслужыць, прабыць на службе.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даатрыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Дадаткова
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дазвані́цца, ‑званюся, ‑звонішся, ‑звоніцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зра́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)