НЯРО́ЎНАСЦЬ
алгебраічны выраз, элементы якога спалучаны знакамі: менш <, менш ці роўна ≤, больш >, больш ці роўна ≥, няроўна ≠.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЯРО́ЎНАСЦЬ
алгебраічны выраз, элементы якога спалучаны знакамі: менш <, менш ці роўна ≤, больш >, больш ці роўна ≥, няроўна ≠.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
нічы́йны, ‑ая, ‑ае,
1. Тое, што і нічый (у 1 знач.).
2. У спартыўных спаборніцтвах — нікім не выйграны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адваро́тны, -ая, -ае.
1. Які накіраваны ў супрацьлеглы папярэдняму руху бок.
2. Які прыводзіць да зыходнага выніку.
3. Супрацьлеглы.
4. Супрацьлеглы вонкаваму, левы бок прадмета.
Адваротны бок медаля — другі, супрацьлеглы, ценявы, непажаданы,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
áblehnend
er nahm éine ~e Háltung ein ён аднёсся да гэ́тага адмо́ўна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АТМАСФЕ́РНАЯ ЭЛЕКТРЫ́ЧНАСЦЬ,
1) сукупнасць электрычных з’яў і працэсаў у атмасферы Зямлі (
2) Раздзел фізікі атмасферы, які вывучае гэтыя з’явы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
negative
1)
2)
3)
1) адмаўле́ньне
2) (у дыску́сіі) запярэ́чаньне
3)
4) адмо́ўная я́касьць або́ ры́са хара́ктару
5)
6)
7) вэ́та,
v.
1) адмаўля́ць, пярэ́чыць; галасава́ць супро́ць
2) аспрэ́чваць, даво́дзіць памылко́васьць каго́-чаго́
3) рабі́ць бескары́сным, нэўтралізава́ць
•
- in the negative
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
villain
1.
2.
♦
the villain of the piece
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
хі́бны, ‑ая, ‑ае.
1.
2. Памылковы, няправільны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электро́н 1, ‑а,
Элементарная часціца рэчыва, якая нясе
•••
[Ад грэч. ēlektron — янтар.]
электро́н 2, ‑у,
1. Сплаў алюмінію з магніем, які мае вялікую трываласць і пластычнасць.
2. Сплаў серабра з золатам, які выкарыстоўваецца для вырабу каштоўных рэчаў.
[Ад грэч. ēlektron — янтар.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мі́нус, -а,
1. Знак у выглядзе гарызантальнай рыскі (-) для абазначэння аднімання або адмоўнай велічыні ў матэматыцы.
2.
3. Пры ўказанні на тэмпературу паветра абазначае: ніжэй нуля.
4.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)