Fíngerabdruck m -(e)s, -abdrücke адбі́так па́льцаў (рукі), дактыласкапі́чны зды́мак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

геліягра́ма

(ад гелія- + -грама)

адбітак Сонца, атрыманы пры дапамозе геліёграфа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

клішо́граф

(ад фр. cliche = адбітак + -граф)

разнавіднасць электроннага гравіравальнага аўтамата.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікраты́пія

(ад мікра- + -тыпія)

адбітак з фатаграфіі, знятай праз мікраскоп.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

электракардыягра́ма

(ад электра- + кардыяграма)

графічны адбітак работы сэрца, зроблены электракардыёграфам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

image [ˈɪmɪdʒ] n.

1. во́браз; выя́ва;

He is the spitting image of his father. Ён выліты бацька.

2. адбі́так (у люстэрку)

3. рэпута́цыя, і́мідж

4. ста́туя, скульпту́ра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

астыгматы́зм, ‑у, м.

Спец. Недахоп аптычнай сістэмы або праламляльнай здольнасці вока, які заключаецца ў тым, што прамені, выйшаўшы з аднаго пункта, не збіраюцца зноў у адным фокусе і адбітак (адлюстраванне) атрымліваецца расплывістым.

[Ад грэч. «а» — не і stigme — пункт, метка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карэкту́ра ж.

1. Korrektúr -, -en, Beríchtigung f -, -en (дзеянне);

2. палігр. Korrektúr f -, -en (адбітак); Korrektúrfahne f -, -n (гранка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расчака́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Спец.

1. Выбіць на паверхні металічных вырабаў узор, адбітак; пакрыць чаканкай.

2. Апрацаваць шво, месца злучэння ў якім‑н. металічным вырабе з мэтай сціскання. Расчаканіць заклёпачныя швы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохко́лерны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае ў сваёй афарбоўцы тры колеры або які складаецца з трох частак розных колераў. Трохколерны сцяг.

2. Спец. Які ўзнаўляе шматколерны адбітак пры дапамозе трох колераў. Трохколерная фатаграфія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)