замаха́цца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Махаючы, стаміцца. Замахаўся, косячы цэлы дзень.

замаха́цца 2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць махацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замыча́ць і замычэ́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Пачаць мычаць, мычэць. // Прамычаць, прамычэць; мыкнуць. Карова яшчэ здалёк пачула гаспадара і замычала. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараўці́, ‑раву, ‑равеш, ‑раве; ‑равём, ‑равяце; зак.

Пачаць раўці. // Азвацца ровам; прараўці. Гром выбухнуў, зверам зароў І змоўк за ракой. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засапці́, ‑пу, ‑пеш, ‑пе; ‑пём, ‑пяце; пр. засоп, ‑сапла, ‑ло; зак.

Разм. Пачаць сапці. // Прасапці. Апанас засоп носам і сціх. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заскрыпе́ць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак.

Пачаць скрыпець. // Скрыпнуць, праскрыпець. Вось ужо Малання пайшла на работу: Ігнат чуў, як заскрыпелі вароты. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затрапята́цца, ‑пячуся, ‑печашся, ‑пачацца; зак.

Пачаць трапятацца. // Страпянуцца некалькі разоў запар. Нешта зашоргалася, затрапяталася, а потым ураз трывожна піснула. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захму́рыцца 1, ‑рыцца; зак.

Зрабіцца хмурным. Далягляд захмурыўся. □ Ад самоты захмурыўся Твар дзявочы. Кірэенка.

захму́рыцца 2, ‑рыцца; безас. зак.

Пачаць хмурыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захрапці́, ‑пу, ‑пеш, ‑пе; ‑пём, ‑пяце; пр. захроп, ‑храпла, ‑ло; зак.

Разм. Пачаць храпці. // Прахрапці. Жаробка захрапла і скочыла ўбок. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачадзі́ць 1, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Разм. Напоўнілі, чадам, дымам; задыміць.

зачадзі́ць 2, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак.

Разм. Пачаць чадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зачха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць часта чхаць. Горкі пыл, якога ён наглытаўся, непрыемна пяршыў у горле, і немец зачхаўся. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)