Verbum

анлайнавы слоўнік

змрок м.

1. Dúnkel n -s; Hálbdunkel n -s (прыцемак); Dämmerung f - (перад заходам ці ўсходам сонца);

2. перан. (атмасфера безнадзейнасці) Dúnkel n -s, Fínsternis f -, -se

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

кампліме́нт м. Komplimént n -(e)s, -e; Schmeicheléi f -, -en;

(з)рабі́ць кампліме́нт ein Komplimént máchen;

рассыпа́цца ў кампліме́нтах (перад кім-н.) j-n mit Kompliménten überschǘtten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

mug⁴ [mʌg] v.

1. напада́ць на каго́-н. на ву́ліцы з мэ́тай грабяжу́, гра́біць, рабава́ць

2. (for) AmE, infml грыма́снічаць;

mug for the camera грыма́снічаць пе́рад ка́мерай

mug up [ˌmʌgˈʌp] phr. v. BrE, infml зубры́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВЕ́РБНІЦА,

вербная нядзеля, народная назва хрысц. свята з нагоды ўваходу Гасподняга ў Іерусалім. Адзначаецца ў апошнюю перад Вялікаднем нядзелю, да якой прымеркаваны абрад асвячэння вярбы (адсюль назва). У аснове свята евангельскае паданне пра Ісуса Хрыста, які перад прыняццем пакутніцкай смерці на крыжы прыйшоў у Іерусалім, дзе народ вітаў яго пальмавымі галінкамі. На Беларусі ў праваслаўных і католікаў ролю пальмавых галінак выконвае вярба. Яе ўпрыгожваюць каляровымі стужкамі, засушанымі кветкамі, травамі, каласкамі і інш. Пасля асвячэння вярба лічылася святыняй у хаце (разам з асвячонай на Вадохрышча вадой і грамнічнымі свечкамі). Бытуе павер’е, што вярба валодае магічнымі ўласцівасцямі, здольная адпужваць злых духаў, засцерагаць ад бяды і няшчасцяў; сяляне рабілі «вербнае прывітанне» — датыкаліся вярбой да дзяцей, хворых, адзін да аднаго, што павінна было надаць ім моцы і здароўя; гаспадары абыходзілі з вярбой будынкі для жывёлы, агарод, азімае поле. Вярбу давалі пастухам пры першым выгане жывёлы ў поле, з ёю заворвалі поле і інш. Каб спыніць хваробу, засцерагчы ад згубы, чалавека і жывёлу акурвалі вярбой (нярэдка разам з ядлоўцам).

А.В.Гурко.

т. 4, с. 99

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вестыбю́ль

(фр. vestibule, ад лац. vestibulum = сені, уваход)

вялікае памяшканне перад уваходам ва ўнутраныя часткі будынка грамадскага прызначэння (палаца, музея, тэатра, клуба, метро і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фело́нія

(англ. feiony, ад лац. fello, -onis = бунтаўшчык)

1) правіннасць васала перад сеньёрам у феадальным праве;

2) цяжкае злачынства ў сучасным праве Англіі і ЗША.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фі́ніш

(англ. finish)

1) заключная частка спартыўных спаборніцтваў на хуткасць;

2) канечны пункт спартыўнага бегу на хуткасць;

3) некаторая адлегласць на дыстанцыі перад канечным пунктам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эсе́нцыя

(лац. essentia = сутнасць)

1) моцны настой або раствор чаго-н., які перад выкарыстаннем разбаўляюць вадой;

2) перан. тое, што і квінтэсенцыя (напр. э. фактаў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

apron

[ˈeɪprən]

1) фарту́х, хварту́х -а́ m.

2) запо́на f. (у бры́чцы)

3) Theatr. авансцэ́на f.

4) пляцо́ўка пе́рад анга́рам

адзява́ць фарту́х

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ляга́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Спец. Які адносіцца да пароды паляўнічых сабак, што адшукваюць дзічыну нюхам і робяць перад ёй стойку. Лягавы сабака.

2. у знач. наз. ляга́вы, ‑ага, м. Разм. Даносчык, шпег.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)