пісьмаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Гіст. Служачы ў канцылярыі, справавод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плодасушы́льня, ‑і, ж.

Памяшканне, месца, дзе сушацца плады і агародніна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лесабі́ржа, ‑ы, ж.

Лясная біржа — месца, дзе часова захоўваюцца лесаматэрыялы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лубае́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Жук сямейства караедаў, шкоднік лесу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лу́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Тое, што і палуда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасава́льня, ‑і, ж.

Памяшканне, дзе прасуюць, гладзяць прасам што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэнкло́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Сорт буйных круглых салодкіх сліў.

[Фр. reine-claude.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саляло́мня, ‑і, ж.

Радовішча каменнай солі, месца, дзе яе здабываюць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скоў, скову, м.

Спец. Месца, дзе скавана што‑н.; шво.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

славянаве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Разм. Тое, што і славяназнавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)