затава́ранасць, ‑і, ж.

Скопішча, завал тавараў дзе‑н. Затаваранасць складаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

звераво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне звераводства; зверагадовец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

індыві́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Кніжн. Тое, што і індывідуум.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інкубато́рый, ‑я, м.

Спецыяльны будынак, дзе ўстаноўлены і дзейнічаюць інкубатары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кавалька́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Група коннікаў на прагулцы.

[Фр. cavalcade.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гало́іды, ‑аў; адз. галоід, ‑у, М ‑дзе, м.

Уст. Галагены.

[Ад грэч. háls — соль і eidos — від.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адэно́ід, ‑а, М ‑дзе, м.

Пухлінападобнае разрастанне лімфатычных утварэнняў насаглоткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антрапо́іды, ‑аў; адз. антрапоід, ‑а, М ‑дзе, ж.

Чалавекападобныя малпы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паралелепі́пед, ‑а, М ‑дзе, м.

Шасціграннік, асновамі якога з’яўляюцца паралелаграмы.

[Ад грэч. parállēlos — паралельны і epipedon — паверхня.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карбамі́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Спец. Тое, што і мачавіна.

[Ад лац. carbo — вугаль і амід ад аміяк і грэч. eidos — від.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)