eminence [ˈemɪnəns] n.

1. высо́кае стано́вішча; вядо́масць (у навуцы, мастацтве і да т.п.)

2. Your (His) Eminence Ва́ша (Яго́) праасвяшчэ́нства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

invigorate [ɪnˈvɪgəreɪt] v.

1. умацо́ўваць; прыдава́ць сіл або́ эне́ргіі

2. натхня́ць;

His speech invigorated the audience. Яго прамова натхніла слухачоў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

perplex [pəˈpleks] v. азада́чваць, прыво́дзіць у неўразуме́нне;

I was perplexed by his strange behaviour. Я быў азадачаны яго дзіўнымі паводзінамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

underrate [ˌʌndəˈreɪt] v. недаацэ́ньваць;

underrate one’s opponent недаацэ́ньваць свайго́ апане́нта;

He is underrated as a writer. Яго недаацэньваюць як пісьменніка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unequalled [ʌnˈi:kwəld] adj. неперася́гнуты, непераўзы́дзены; найдаскана́лейшы;

unequ a lled cruelty нечува́ная жо́рсткасць;

His skill is unequalled. Яго майстэрству няма роўнага.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unstuck [ʌnˈstʌk] adj. адкле́ены, раскле́ены (канверт)

come unstuck infml тра́піць у бяду́;

His plans came unstuck. Яго планы праваліліся.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unusually [ʌnˈju:ʒəli] adv. надзвыча́йна, выклю́чна;

Unusually for him, he wore a tie. Ён надзеў гальштук, што было незвычайна для яго.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wane2 [weɪn] v.

1. слабе́ць; памянша́цца; цьмець, цьмяне́ць;

His strength is waning. Яго сілы згасаюць.

2. убыва́ць (пра Месяц)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сацыялі́зм

(фр. socialisme, ад лац. socialis = грамадскі)

паводле вучэння марксізму-ленінізму, першая, ніжэйшая ступень камунізму, пры якой адсутнічаюць антаганістычныя класы, эксплуатацыя чалавека чалавекам і ажыццяўляецца прынцып «ад кожнага па яго здольнасцях, кожнаму — па яго працы».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

самаду́рства, ‑а, н.

Характар дзеянняў, паводзіны самадура. [Лемяшэвіч] не сумняваўся, што сакратар абкома, які прысутнічаў пры яго размове з Бародкам на лузе, адразу зразумее, чым абумоўлены яго перавод, абурыцца і спыніць гэтае самадурства. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)