Мышава́ць ’рыць зямлю лычом (пра свіней)’ (вільн., Сл. ПЗБ). З літ.mišýti ’мяшаць’ (Грынавяцкене, там жа, 3, 94).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Міза́рачка ’дзяўчына з беднай сям’і’ (швянч., Сл. ПЗБ). Паводле Мацкевіч (там жа, 3, 66), з польск.mizerak ’бядняк’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ля́мза ’абманшчык’ (шчуч., Сцяшк. Сл.), лід.лямзлі́вы ’балбатлівы’ (там жа). Да ле́мзаць1, якое з літ.lem̃zyti ’балбатаць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мно́гапрысл. viel;
мно́га раз víele Mále, víelmals;
ве́льмі мно́га sehr viel;
мно́га тысяч víele Táusende, Táusende und Ábertausende;
◊
ні мно́га ні ма́ла nicht mehr und nicht wéniger;
хто мно́га жада́е, нічо́га не ма́е wer viel wünscht, dem fehlt viel;
дзе ня́нек мно́га, там дзіця́ бязно́га ́≅ víele Köche verdérben den Brei
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
агро́мністы, ‑ая, ‑ае.
1. Вельмі вялікі памерамі, аб’ёмам. Як нейкі востраў на агромністым блюдзе чаратовых балот, маляўніча выступаў старадаўні горад, важнейшы цэнтр неабсяжнага Палесся.Колас.Ад агромністых хвой засталіся толькі пашчапаныя пні.Лынькоў.Ні раённы гарадок, ні нават Бабруйск ніяк не маглі раўняцца з гэтым агромністым, такім неспакойным горадам.Мележ.// Вельмі вялікі па колькасці; шматлікі. А хто там ідзе, а хто там ідзе У агромністай такой грамадзе? — Беларусы.Купала.Агромністая армія.. застыла насцярожана, чакаючы жаданага слова каманды.Мележ.
2. Вельмі вялікі па сіле, глыбіні выяўлення. Як у маўклівых, скупых словах выказаць тое агромністае, багатае пачуццё, якое ў ім [Тураўцу] жыве?Мележ.У гэтым маналогу — ніводнага халоднага, абыякавага слова, усё дыхае агнём агромністага ўзрушэння.Бярозкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пу́ста,
1.Прысл.да пусты.
2.безас.узнач.вык. Нічога няма, нічым не запоўнена. І вось пры частаванні зусім нечакана цукерак на ўсіх не хапіла, якраз не хапіла самому Сашку. Апошняму ён даў Толю, а потым, калі яшчэ раз усадзіў руку ў кішэню зрэбных портачак — там было пуста.Брыль.Хоць амаль што пуста ў чамадане, Лепш дарогі, чым дадому.Макаль.// Нікога няма, бязлюдна. Па вуліцы было пуста і бязлюдна.Кулакоўскі.Пуста і холадна цяпер там [на полі], вербы атрасаюць апошняе лісце, сцюдзёны вецер вее ад ракі.Чарнышэвіч.
3.безас.узнач.вык. Пра пачуццё адзіноты або душэўнай пустаты. Туравец устаў, адчуваючы, што ў грудзях стала адразу пуста.Мележ.
•••
Каб табе (яму, ёй, вам, ім) пуста былогл. быць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гэ́такімест., м. (гэ́такая ж., гэ́такае ср.; мн. гэ́такія)
1.указ. тако́й, разг.э́такий; (такой, о котором говорится — ещё) подо́бный; (в знач. сказ. — ещё) тако́в;
там ужо́ не г. лес — там уже́ не тако́й лес;
у ~кім стано́вішчы — в тако́м (э́таком, подо́бном) положе́нии;
цяпе́р ён ужо́ не г. — ны́нче он уже́ не тако́й (тако́в);