адка́шляцца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1. Кашляючы, прачысціць глотку, выдаліць з яе што‑н. кашлем.
2. Скончыць кашляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адка́шляцца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1. Кашляючы, прачысціць глотку, выдаліць з яе што‑н. кашлем.
2. Скончыць кашляць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адчы́нены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́лле, ‑я,
Калы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здаўме́цца, ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здранцве́ласць, ‑і,
Стан здранцвелага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазу́рык, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
граназа́н, ‑у,
Ртутна-арганічны прэпарат для пратручвання насення
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыста́ўка, ‑і,
1. У граматыцы — частка слова, якая стаіць
2. Тое, што прыстаўляецца, прырабляецца дадаткова да чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напло́іць, ‑лою, ‑лоіш, ‑лоіць;
Завіць валасы, зрабіць укладку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
празыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Насіць імя, назву, прозвішча; звацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)