дзеўчанё ср., см. дзеўчаня́

дзеўчаня́ и дзеўчанё, -ня́ці ср., разг.

1. пренебр. девчо́нка ж.;

2. ласк. девчу́рка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кве́тачка ж., уменьш.-ласк. цвето́чек м., цве́тик м.;

◊ гэ́та (усё) яшчэ́ то́лькі ~кі — э́то всё ещё то́лько цвето́чки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мо́сцік м.

1. уменьш.-ласк. мо́стик;

2. (площадка, возвышение) мо́стик;

капіта́нскі м. — капита́нский мо́стик;

3. (зубной протез) мо́стик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́пка ж.

1. уменьш.-ласк. ре́пка;

2. обл. (в молотилке, прялке) шкив м.;

3. анат. (надколенная кость) ча́шечка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сярпо́к, -пка́ м.

1. в разн. знач., уменьш.-ласк. се́рпик;

2. мат. лу́ночка ж.;

○ ~пкі́ Гіпакра́та — Гиппокра́товы лу́ночки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́мешек уменьш.-ласк. каме́ньчык, -ка м.;

◊

броса́ть ка́мешки в (чей-л.) огоро́д ирон. кі́даць каме́ньчыкі ў (чый-небудзь) агаро́д.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брюшко́ ср.

1. (у насекомых) бру́шка, -ка ср.;

2. (уменьш.-ласк. к брю́хо; животик) разг., шутл. жыво́цік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сосе́душка м. и ж., разг., ласк.

1. (при обращении) сусе́дзе нескл., м.;

2. сусе́дзечка, -ка м.; сусе́дачка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зо́рачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

1. Памянш.-ласк. да зорка.

2. Група з пяці акцябрат, а таксама сход такой групы. Акцябраты цёпла развіталіся з дзедам Іванам. А назаўтра, калі сабраліся на сваю зорачку, парашылі: «Хадзіць да Алежкавага дзеда». Юрэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кале́нца, ‑а, н.

1. Памянш.-ласк. да калена.

2. Асобнае сучляненне ў сцяблах злакавых, а таксама ў ствалах некаторых раслін. Каленца вінаграднай лазы. □ Тоўстыя з чырванаватымі каленцамі сцёблы стаялі густа адзін пры адным, як трыснёг ля рэчкі. Асіпенка.

•••

Выкінуць каленца гл. выкінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)