Пуль-пуль-пуль ’падзыўныя словы для курэй, куранят’ (Сл. ПЗБ; мсцісл., З нар. сл.; Янк. 2, ТС), сюды ж памянш.-ласк. пу́лькі‑пу́лькі, пу́лічкі‑пу́лічкі, пу́лінькі‑пу́лінькі, рус. пуль‑пуль‑ пуль ’тс’, укр. пуль‑пуль‑пуль ’падзыўныя словы для куранят, гусянят, індыкоў’. Паводле Смаль–Стоцкага (Приміт., 170), утворана ад слова дзіцячай мовы, параўн. укр. пу́ля ’качка’, пуле ’гусяня’, якія маюць паралелі на Балканах, параўн. Кабылянскі, Мовознавство, 1981, 6, 41–52; бел. пуляня ’кураня’ (гл.). Параўн. пыль‑пыль‑пыль ’тс’, апу́ль ’адгоннае слова для птушак’ (адносна апошняга гл. Супрун, Stud. Ros. Posn., 1979, 10, 207–209).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дзеўчанё ср., см. дзеўчаня́

дзеўчаня́ и дзеўчанё, -ня́ці ср., разг.

1. пренебр. девчо́нка ж.;

2. ласк. девчу́рка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кве́тачка ж., уменьш.-ласк. цвето́чек м., цве́тик м.;

◊ гэ́та (усё) яшчэ́ то́лькі ~кі — э́то всё ещё то́лько цвето́чки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мо́сцік м.

1. уменьш.-ласк. мо́стик;

2. (площадка, возвышение) мо́стик;

капіта́нскі м. — капита́нский мо́стик;

3. (зубной протез) мо́стик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́пка ж.

1. уменьш.-ласк. ре́пка;

2. обл. (в молотилке, прялке) шкив м.;

3. анат. (надколенная кость) ча́шечка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сярпо́к, -пка́ м.

1. в разн. знач., уменьш.-ласк. се́рпик;

2. мат. лу́ночка ж.;

○ ~пкі́ Гіпакра́та — Гиппокра́товы лу́ночки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́мешек уменьш.-ласк. каме́ньчык, -ка м.;

◊

броса́ть ка́мешки в (чей-л.) огоро́д ирон. кі́даць каме́ньчыкі ў (чый-небудзь) агаро́д.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брюшко́ ср.

1. (у насекомых) бру́шка, -ка ср.;

2. (уменьш.-ласк. к брю́хо; животик) разг., шутл. жыво́цік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сосе́душка м. и ж., разг., ласк.

1. (при обращении) сусе́дзе нескл., м.;

2. сусе́дзечка, -ка м.; сусе́дачка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зо́рачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

1. Памянш.-ласк. да зорка.

2. Група з пяці акцябрат, а таксама сход такой групы. Акцябраты цёпла развіталіся з дзедам Іванам. А назаўтра, калі сабраліся на сваю зорачку, парашылі: «Хадзіць да Алежкавага дзеда». Юрэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)