падзешаўле́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падзешавіць і стан паводле знач. дзеясл. падзешавець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўсо́н, ‑сну, м.

Стан, блізкі да сну; дрымота. Ужо ў напаўсне.. [Буднік] распрануўся і лёг. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перазо́л, ‑у, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перазаліць і стан паводле знач. дзеясл. перазаліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патану́ць, ‑тану, ‑тонеш, ‑тоне.

Зак. да тануць.

•••

Патануць у нірване — паглыбіцца ў стан спакою; заснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрапле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. скрапляць — скрапіць і стан паводле знач. дзеясл. скрапляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

славяніза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. славянізаваць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. славянізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сля́бінг, ‑а, м.

Спец. Магутны, пракатны абціскны стан, прызначаны для перапрацоўкі стальных зліткаў у слябы.

[Англ. slabbing.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спусце́ласць, ‑і, ж.

Разм. Стан спусцелага. У анямелай душы .. [Васіля] была важкая і жорсткая спусцеласць. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарашэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. тарасіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. тарасіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трубавалачы́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трубавалачэння, прызначаны для трубавалачэння. Трубавалачыльны стан. Трубавалачыльны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)