развы́цца, ‑выюся, ‑выешся, ‑выецца; зак.

1. Пачаць доўга, не перастаючы, выць. Ваўкі развыліся.

2. Груб. Расплакацца, разгаласіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгаласі́цца, ‑лашуся, ‑лосішся, ‑лосіцца; зак.

Пачаць моцна і доўга галасіць. Толькі зрэдку між крыжамі разгалосіцца ўдава. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разжартава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Разм. Пачаць многа і з захапленнем жартаваць. Разжартаваўся так, што не суняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разла́зіцца ​1, ‑лезецца.

Незак. да разлезціся.

разла́зіцца ​2, ‑лажуся, ‑лазішся, ‑лазіцца; зак.

Разм. Пачаць вельмі многа лазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлётацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць лётаць часта, не спыняючыся; разлятацца ​2. Самалёты разлёталіся — гудуць і гудуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расхрапці́ся, ‑храпуся, ‑храпешся, ‑храпецца; ‑храпёмся, ‑храпяцеся; пр. расхропся, ‑храплася, ‑лося; зак.

Разм. Пачаць моцна і доўга храпці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Aktión f -, -en

1) дзе́янне

2) адкры́тае выступле́нне, кампа́нія, а́кцыя;

in ~ tréten* пача́ць дзе́йнічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rútschen n -s слі́зганне, ко́ўзанне;

ins ~ kómmen* пача́ць слі́згаць [ко́ўзацца]; перан. каці́цца па нахі́льнай пло́скасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

закуры́ць ​1, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць; зак., каго-што.

Пакрыць сажай; задыміць, закуродыміць. — Цябе ж тут закурыць, матка родная не пазнае, — сказаў машыніст. Арабей. Нябёсы над краем пажар закурыў. Вялюгін.

закуры́ць ​2, ‑куру, ‑курыш, ‑курыць; зак.

1. што, чаго і без дап. Запаліўшы папяросу, люльку, пачаць курыць, зацягнецца дымам. Закурыць махоркі. Хацець закурыць. □ Дзед закурыў люльку і доўга кашляў ненатуральным кашлем. Якімовіч.

2. Пачаць курыць, стаць курцом.

3. Пачаць курыць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панталы́к, -у, м. (разм.).

У выразах: збіцца з панталыку —

1) збянтэжыцца, зблытацца, страціць разуменне;

2) пачаць весці няправільны спосаб жыцця;

збіць з панталыку —

1) выклікаць замяшанне, заблытаць;

2) прымусіць адступіць ад правільных думак, меркаванняў; штурхнуць на што-н. нядобрае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)