накаўтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго.

Прывесці (прыводзіць) праціўніка ў стан накаўта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

настро́енасць, ‑і, ж.

Душэўны стан, пэўная накіраванасць думак, пачуццяў і пад.; настрой. Дзелавая настроенасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насычэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. насычаць — насыціць і насычацца — насыціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перазімо́ўка, ‑і, ДМ ‑моўцы, ж.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. перазімоўваць — перазімаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параліза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. паралізаваць і стан паводле знач. дзеясл. паралізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патрае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. патроіць і стан паводле знач. дзеясл. патроіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спаннё, ‑я, н.

Разм. Стан паводле дзеясл. спаць (у 1 знач.). Ложак для спання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тра́сцавы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да трасцы, бывае пры трасцы. Трасцавы стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэ́сканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. трэскаць і стан паводле знач. дзеясл. трэскацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угайда́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Ад гайданкі прыйсці ў хваравіты або дрымотны, санлівы стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)