абагача́льнік, ‑а,
1. Рэчыва, састаў і пад., якія паляпшаюць якасць глебы, руды, мінералаў і пад.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абагача́льнік, ‑а,
1. Рэчыва, састаў і пад., якія паляпшаюць якасць глебы, руды, мінералаў і пад.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
класіфіка́тар, ‑а,
1.
2. Апарат для механічнай класіфікацыі здробненай руды, вугалю і інш. зернепадобных мінералаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
манта́жнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фі́зік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аграно́м
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
арніто́лаг
(ад арніта- + -лаг)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
архео́граф
(ад археа- + -граф)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
архео́лаг
(ад археа- + -лаг)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
архітэ́ктар
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
атыя́тр
(ад атыятрыя)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)