нарцы́с, ‑а, м.
Шматгадовая травяністая цыбульная расліна сямейства амарылісавых з белымі або жоўтымі кветкамі.
[Грэч. Narkissos.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плаку́н-трава́, ‑ы, ж.
Шматгадовая травяністая расліна, від чальчака, якая выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скабіёза, ‑ы, ж.
Адна‑, двух- і шматгадовая травяністая меданосная расліна, радзей паўкуст, сямейства варсянкавых.
[Ад лац. scabiosus — шорсткі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́мнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных, вядомая як лекавая, меданосная і фарбавальная.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарнако́рань, ‑ю, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з простым сцяблом і ланцэтападобнымі лістамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
энатэ́ра, ‑ы, ж.
Адна- або шматгадовая расліна сямейства кіпрэйных з пахучымі жоўтымі кветкамі; асліннік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяргі́ня, ‑і, ж.
Шматгадовая травяністая дэкаратыўная расліна сямейства складанакветных з вялікімі яркімі кветкамі рознага колеру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ісо́п, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая або кустовая расліна сямейства губакветных, лісце якой змяшчае пахучы алей.
[Грэч. hyssōpos — трава.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зубні́ца, ‑ы, ж.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства крыжакветных з буйнымі белымі, палевымі або пурпурнымі кветкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лу́ннік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства крыжакветных з ліловымі духмянымі кветкамі і сэрцападобнымі лістамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)