нажвя́каць
‘нажаваць чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нажвя́каю |
нажвя́каем |
| 2-я ас. |
нажвя́каеш |
нажвя́каеце |
| 3-я ас. |
нажвя́кае |
нажвя́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
нажвя́каў |
нажвя́калі |
| ж. |
нажвя́кала |
| н. |
нажвя́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нажвя́кай |
нажвя́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нажвя́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
накле́нчыць
‘выпрасіць чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накле́нчу |
накле́нчым |
| 2-я ас. |
накле́нчыш |
накле́нчыце |
| 3-я ас. |
накле́нчыць |
накле́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
накле́нчыў |
накле́нчылі |
| ж. |
накле́нчыла |
| н. |
накле́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
накле́нчы |
накле́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
накле́нчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
крайII предлог с род., уст., прост. край (чаго), каля́ (чаго), по́бач (з чым).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
напи́тываться
1. (пропитываться) намака́ць; набіра́цца (чаго), наця́гваць (чаго);
2. страд. насыча́цца; намо́чвацца; см. напи́тывать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
насме́шничать несов., разг. (над кем, чем) насміха́цца (з каго, чаго), кпіць (з каго, чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
настоя́тьI сов. настая́ць (на чым); (добиться) дамагчы́ся (чаго), дабі́цца (чаго); см. наста́иватьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неравн́́о част., разг., переводится выражением чаго́ до́брага;
неравн́́о ещё заболе́ешь чаго́ до́брага яшчэ́ захварэ́еш.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АМА́ТАР (лац. amator),
1) ахвотнік да чаго-н.
2) Той, хто займаецца чым-н. не як прафесіянал; любіцель.
т. 1, с. 307
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чу́ждость
1. непрыхі́льнасць, -ці ж. (да чаго); во́льнасць, -ці ж. (ад чаго); далёкасць, -ці ж. (ад чаго);
2. чу́жасць, -ці ж.; см. чу́ждый;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ззы́чыць
‘пазычыць што-небудзь, чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ззы́чу |
ззы́чым |
| 2-я ас. |
ззы́чыш |
ззы́чыце |
| 3-я ас. |
ззы́чыць |
ззы́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
ззы́чыў |
ззы́чылі |
| ж. |
ззы́чыла |
| н. |
ззы́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ззы́ч |
ззы́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ззы́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)