Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
све́дчаннен. Bestätigung f -, -en, Bekräftigung f -, -en (пацвярджэнне); Beschéinigung f -, -en, Zéugnis n -ses, -se (дакумент); Attést n -(e)s, -e; Áussage f -, -n (судоваяі г. д.);
быць найле́пшым све́дчаннем als béster Bewéis [Belég] díenen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
miscarriage
[mɪsˈkærɪdʒ]
n.
1) няўда́ча f.; памы́лка f.
a miscarriage of justice — несправядлі́вы прысу́д, судо́вая памы́лка
2) прапа́жа f., недаста́ўка на а́драс
the miscarriage of a letter — недаста́ўка ліста́
3) спаро́н, вы́кідыш -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ве́ча ’веча, сход, на якім вырашаліся грамадскія і дзяржаўныя пытанні ў некаторых гарадах старажытнай Русі’ (КТС, БРС, Яруш.). Укр.віче, рус.вече, пск., наўг.веча́ ’тс’, пск.веча́ть ’крычаць’; ’выдаваць глухі гук’, ст.-рус.вѣче ’веча’; ’тайнае зборышча, загавор’; ’прамова, угаворванне, саромленне, павучанне, прыгавор’, арханг.вечь ’галашэнне’; ’сход’, польск.wiec ’веча, мітынг’, wiecować ’кіраваць’, ст.-чэш.věce, славен.věča ’вясковы суд, судовая справа’; ’падатак’, серб.-харв.ве́ће ’веча, нарада, савет’, ст.-слав.вѣще ’нарада’. Прасл.věti̯o, да веціць (гл.); параўн. яшчэ ст.-рус.вѣтъ ’нарада’, ст.-чэш. аорыст věce ’сказаў’ і ст.-прус.wayte ’вымаўленне’, waitāt ’гаварыць’. Гл. Міклашыч, 387; Праабражэнскі, 1, 109; Траўтман, Altpreuß., 353; Траўтман, 339; Фасмер, 1, 308; Брукнер, 614; Голуб-Копечны, 414; Махэк₂, 687; Шанскі, 1, В, 81; КЭСРЯ, 78.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
kwalifikować się
kwalifik|ować się
незак. быць прыдатным; падыходзіць;
~ować się na ministra — падыходзіць на пасаду міністра;
to się ~uje do sądu — гэта судовая справа
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АЛЯКСА́НДР II (29.4.1818 — 13.3.1881),
расійскі імператар [1855—81]. З дынастыі Раманавых. Сын Мікалая I. На трон сеў у час няўдалай для Расіі Крымскай вайны 1853—56. Крызіс феад.-прыгонніцкага ладу і ўздым сял. хваляванняў прымусілі яго ажыццявіць сялянскую рэформу 1861 і адмяніць прыгоннае права. У сувязі з паўстаннем 1863—64 на Беларусі і ў Літве зроблены ўступкі на карысць сялян: спынены іх часоваабавязаныя адносіны з памешчыкамі, паменшаны выкупныя плацяжы, часткова вернуты адрэзкі. У 1860—70-я г. праведзены земская, судовая, гарадская, ваенная, школьная і цэнзурная рэформы. Для барацьбы з нац.-вызв. рухам утвораны Заходні камітэт 1862—65. Падзеі 1863—64 прымусілі ўрад Аляксандра II умацоўваць сац. базу самадзяржаўя на Беларусі, у Літве і Правабярэжнай Украіне. Не прызнаючы права на самастойнае існаванне бел. народа і яго мовы, на Беларусі ён ажыццяўляў палітыку актыўнай русіфікацыі, прымусовага пераводу бел. насельніцтва каталіцкага веравызнання ў праваслаўе. У час царавання Аляксандра II завершана далучэнне да Расіі Казахстана, паўн.-зах. Каўказа, Чэчні, Горнага Дагестана, далучана большая ч. Сярэдняй Азіі, Сахалін. Пераможная руска-турэцкая вайна 1877—78 садзейнічала вызваленню балканскіх народаў ад турэцкага прыгнёту, да Расіі далучаны Паўд. Бесарабія, гарады Карс і Батум. У знешняй палітыцы змагаўся за адмену дыскрымінацыйнага Парыжскага мірнага дагавора 1856. Забіты нарадавольцам І.Я.Грынявіцкім у Пецярбургу.
Літ.:
Захарова Л.Г. Александр II // Российские самодержцы, 1801—1917. М., 1993.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цягані́на, ‑ы, ж.
1.Уст.Судовая справа. Злосць забірае Аксёна. Перад яго вачамі ўстаюць суды і доўгая цяганіна з панам Скірмунтам і гэты пройгрыш справы па ўсіх інстанцыях.Колас.[Мужык:] — Нічога не даб’ешся. Была і ў нас такая цяганіна з панам за выпас.Якімовіч.//Разм. Непрыемная, клапатлівая справа. [Галена:] — Я цяпер пачынаю ўпэўнівацца, што ўся тая мая цяганіна, уся тая мая універсітэцкая справа — гэта яго [Нахлябіча] работа. Мабыць, ён, здаецца мне, абвясціў мне сёння вайну.Чорны.
2.Разм. Наўмыснае зацягванне якой‑н. справы; маруднае рашэнне якога‑н. пытання. [Іллюк:] — Так лёгка мяне адпусцяць з Парэчча, ты [Люда] думаеш? Ой, не! Цяганіны і размоў хопіць.Хадкевіч.Прыстром.. стварыў непатрэбную і шкодную для справы цяганіну.Шынклер.Яшчэ нямала скаргаў на цяганіну з вырашэннем розных бытавых патрэб працоўных.«Звязда».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
circuit
[ˈsɜ:rkət]1.
n.
1) кругаабаро́т -у m.
2) аб’е́зд -у, маршру́т -у m.
3) судо́вая акру́га
circuit court — акруго́вы суд
4) Math. акру́жнасьць f.
5) Electr. ток -у m.
short circuit — каро́ткае замыка́ньне
2.
v.i.
круці́цца наво́кал, рабі́ць кругаабаро́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
1. Заставіць прачнуцца; разбудзіць. Ноч мінула. Надышла раніца. Холад узбудзіў амаль усіх.Чарот.[Сябар:] — Ну, што, Антоні, рыбу вудзіш? Заснеш, брат, потым і не ўзбудзіш.Колас./уперан.ужыв.І вялікае жаданне ў людзей даць спаўна энергіі гораду, азарыць, узбудзіць тайгу.Мыслівец.
2. Паставіць, вынесці што‑н. на абмеркаванне, вырашэнне. Пецярбургская судовая палата ўзбудзіла супраць суполкі [«Загляне сонца і ў наша вакенца!»] судовую справу.Семашкевіч.
3.перан. Давесці да нервовага або прыўзнята-нервовага стану; усхваляваць. Аднак была ў ім [гэлефонным званку] і такая вестка, якая вельмі ўзбудзіла Дзяніса Рыгоравіча, прымусіла разгубіцца, пазбавіцца на імгненне дару мовы.Харкевіч.
4.перан. Выклікаць, абудзіць (пачуцці, думкі, стан і пад.). Узбудзіць рэўнасць. Узбудзіць апетыт. □ Адчуўшы, што ўзбудзіла ў маладым шафёру цікавасць, маладзіца .. выняла люстэрка і какетліва паправіла спадаўшыя на лоб завіткі.Хадановіч.Незвычайнае начное жніво ўзбудзіла ў Зінінай душы .. ўспаміны.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
justice
[ˈdʒʌstɪs]
n.
1) справядлі́васьць, слу́шнасьць f.
2) правасу́дзьдзе n., юсты́цыя f.
court of justice — суд
bring a person to justice — прыцягну́ць да судо́вае адка́знасьці
3) судзьдзя́ -і́m.;судо́вая дзе́йнасьць дзяржа́вы, юсты́цыя f.
4) судьдзя́ -і́
justice of the peace — міравы́ судзьдзя́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
