Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слімакава́ты, ‑ая, ‑ае.
Разм. Пакрыты слінай, мокры ад сліны. Слімакаватыя губы. Слімакаваты рот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амбушу́р, ‑а, м.
Частка духавога інструмента, якая бярэцца ў рот альбо прыціскаецца да губ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАТАЛЬЁН (франц. bataillon),
асноўнае тактычнае падраздзяленне ў сухапутных, паветрана-дэсантных войсках і марской пяхоце. Бываюць мотастралк. (пяхотныя, мотапяхотныя), танк., марской пяхоты, сувязі, аўтамаб. і інш. Можа ўваходзіць у склад палка (брыгады) або быць самастойнай вайсковай часцю. Звычайна складаецца з 3—4 рот і інш. падраздзяленняў.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
закрыва́ццанесов.
1.в разн. знач. закрыва́ться; см. закры́цца;
2.страд. закрыва́ться; задёргиваться; заде́лываться; см. закрыва́ць;
◊ рот не ~ва́ецца — (у каго) рот не закрыва́ется (у кого)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВАРГА́Н, вурган (лац. organum ад грэч. organon прылада, інструмент; магчыма, ад стараслав. варга рот),
старажытны самагучальны язычковы муз. інструмент. Вядомы ў многіх народаў пад рознымі назвамі. Бываюць пласціністы варган (у выглядзе пласцінкі з дрэва, косці, бамбуку, трыснягу) і падковападобны металічны; да пласцінкі ці пасярэдзіне падковы прымацаваны язычок з трыснягу або сталі. У час ігры варган заціскаюць зубамі або прыціскаюць да іх, а рот служыць рэзанатарам. У выніку бесперапыннай вібрацыі язычка ўзнікае бурдон; са зменай артыкуляцыі вуснаў атрымліваюць тоны, неабходныя для выканання мелодыі. Дыяпазон невялікі — кварта або квінта, што абмяжоўвае рэпертуар простымі песеннымі і танц. мелодыямі і найгрышамі. На пач. 19 ст. створаны канцэртны прафес. інструмент з храматычным гукарадам — аўра (некалькі варганаў, замацаваных на метал. дыску). На Беларусі існаваў у 12—19 ст. як сольны і ансамблевы інструмент. У наш час сустракаецца рэдка.
