Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ка́даўб, -а, мн. -ы, -аў, м.
Драўляная пасудзіна, выдзеўбаная з тоўстай калоды.
Зрабіць к. не так проста.
|| памянш.кадаўбе́ц, -бца́, мн. -бцы́, -бцо́ў, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
таз¹, -а, мн. -ы́, -о́ў, м.
Шырокая і неглыбокая круглая металічная або пластмасавая пасудзіна.
Т. для варэння.
|| памянш.та́зік, -а, мн. -і, -аў, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крапі́льніца, ‑ы, ж.
Пасудзіна для свянцонай вады, у якую макаюць крапіла.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парахаўні́ца, ‑ы, ж.
Уст. Сумна або пасудзіна, у якой захоўвалі порах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пе́рачніца, ‑ы, ж.
Невялікая сталовая пасудзіна для молатага перцу. Фарфоравая перачніца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛЬЯ́ЧКА,
гліняная пасудзіна, якая са стараж. часоў выкарыстоўвалася ў ювелірнай справе для разліўкі расплаўленых каляровых металаў. Узнікла ад тыгля з ручкай. 3 развіццём ювелірнай справы ўдасканальвалася. Паводле формы падзяляюцца на лыжкападобныя з закрытым верхам і масіўнай утулкавай ручкай (11 ст.), выцягнутая закрытая пасудзіна авальнай формы з дзвюма круглымі адтулінамі і ручкай (11—12 ст.), моцнапаглыбленая лыжка з плаўным пераходам корпуса ў ручку (13—14 ст.). Ва ўсх.-слав. гарадах 11—14 ст. знойдзена больш за 150 Л. На Беларусі знойдзены ў Віцебску, Гродне, Лукомлі, Навагрудку і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАРАНЕ́Ц,
украінскі ганчарны посуд. У аснове формы — традыцыйная пасудзіна-бочачка ў выглядзе барана. Упрыгожваецца лепкай і размалёўкай, каляровай палівай. З 15 ст. атрыбут, звязаны з абрадамі сватаўства і вяселля.
