Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
monastic
[məˈnæstɪk]1.
adj.
1) мана́скі (о́рдэн, во́пратка)
monastic vows — мана́скі заро́к
2) манасты́рскі
2.
n.
мана́х -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бо́нза
(яп. bond-zu = добры настаўнік)
1) будыйскі святар і манах у краінах Азіі;
2) перан. надзьмуты, ганарысты чыноўнік.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АНДРЭ́Й БАБО́ЛЯ (1591—16.5.1657),
бел. святы, езуіцкі манах, прапаведнік. Прапагандаваў ідэі Брэсцкай уніі 1596 у Вільні, Бабруйску, Полацку, Ломжы і Пінску, за што празваны пінскім апосталам. У час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—67 захоплены ў 1657 казакамі і пасля катаванняў забіты. Пахаваны ў Пінску. У 1827 яго мошчы перанесены ў Полацк Кананізаваны ў 1938 папам Піем IX.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВІ́ДУКІНД (Widukind, Witikind, Wittekind) Корвейскі (каля 925 — пасля 973), нямецкі сярэдневяковы гісторык, саксонскі бенедыкцінскі манах абацтва Корвей у Вестфаліі. Аўтар «Гісторыі саксаў» (у 3 кн., даведзена Відукіндам да 967; прадоўжана невяд. аўтарам да 973), у якой апісаны падзеі паліт. і ваен. жыцця саксаў (войны з венграмі і славянамі) і дзейнасць першых двух герм. каралёў Саксонскай дынастыі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэ́рвіш
(перс. darviš = жабрак)
мусульманскі манах, які вядзе аскетычны спосаб жыцця (параўн.факір 1).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ла́ма
(манг. lama, ад тыбецк. blama = вышэйшы)
будыйскі манах у краінах, дзе пашыраны ламаізм.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
зако́ннікм.
1.разм. réchtskundiger Mensch, Réchtskundige (sub) m -n, -n, Gesétzkundige (sub) m;
2.рэл. (манах) Mönch m -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Паслу́шнік ’чалавек, які рыхтуецца стаць манахам’, ’прыслужнік у манастыры’ (ТСБМ). Рус.по́слушник, послу́шник ’тс’. Польск.posłusznik ’тс’, ’паслухмяны, пакорны’, чэш.poslušník ’тс’, славац.poslušník ’манах’, серб.-харв.послу̀шник ’слухмяны, пакорлівы чалавек’, балг.послу́шник ’паслушнік’. Са ст.-слав.послушникъ ’пакорлівы, пачцівы вучань, слухач’, якое з’яўляецца калькай са ст.-грэч.ἀκροατής ’слухач’, пазней ’той, хто чытае’, ’знаўца’. Да слух (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
votary
[ˈvoʊtəri]
n., pl. -ries
1) гара́чы прыхі́льнік
He was a votary of golf — Ён захапля́ўся го́льфам
2) паслу́шнік, мана́х -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)