даце́рці сов.

1. (кончить тереть) дотере́ть;

2. (лён, пеньку) домя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даціра́ць несов.

1. (кончать тереть) дотира́ть;

2. (лён, пеньку) домина́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абтрапа́ць, -раплю́, -рэ́плеш, -рэ́пле; -рапі́; -рапа́ны; зак., што.

1. Абабіць, стрэсці што-н. з чаго-н.

А. пыл з адзення.

2. Ачысціць трапаннем (лён, пяньку).

А. валакно.

3. Падраць, абабіць, абнасіць па краях (пра вопратку).

А. рукавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hécheln vt

1) часа́ць (лён)

2) разм. свары́цца, ла́яць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́лежаться (в постели и т. п.) разг. вы́лежацца, мног. павыле́жвацца; вы́лежаць; (дозреть в лёжке) вы́лежацца;

лён уже́ вы́лежался лён ужо́ вы́лежаўся;

я́блоки вы́лежались я́блыкі вы́лежаліся.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счеса́ть сов.

1. (снять чесанием) счаса́ць, мног. пасчэ́сваць;

2. (обработать чесанием) счаса́ць, пачаса́ць;

счеса́ть лён счаса́ць (пачаса́ць) лён;

3. (содрать) разг. садра́ць, здзе́рці, мног. паздзіра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ільнамя́лка і льнамя́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына, якой мнуць лён.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шумлі́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць шумлівага. Шумлівасць клёнаў... Сіні, сіні лён... Сцяжынак росных трапяткая неруш... Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перемочи́ть сов.

1. (всё, многое) намачы́ць, перамачы́ць;

дождём всё бельё перемочи́ло безл. дажджо́м усю́ бялі́зну намачы́ла (перамачы́ла);

2. (больше, чем требуется) перамачы́ць;

перемочи́ть лён перамачы́ць лён;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ВАСІ́ЛЬЕЎ (Васіль Іванавіч) (н. 1.6.1927, в. Тушавая Горацкага р-на Магілёўскай вобл.),

бел. жывапісец, педагог. Скончыў Віленскі маст. ін-т (1952). З 1960 выкладае ў Мінскім маст. вучылішчы. Працуе ў жанрах пейзажа і партрэта. У пейзажах багатая вобразнасць спалучаецца з майстэрствам абагульнення: «Веснавое ворыва» (1967), «Восеньскі матыў» (1973), «Восень на Вячы» (1975), «Браслаўшчына» (1976), «Лён» (1977), «Вечар» (1981), «Зноў прыйшла вясна» і «Лён сцелюць» (1982), «Месячная ноч ля возера» (1983), «Парыў ветру» (1994), «Белавежская пушча» (1996) і інш.

т. 4, с. 28

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)