танке́тка², -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

1. Суцэльная падэшва, якая паступова патаўшчаецца ад наска да пяткі.

Туфлі на танкетцы.

2. мн. Лёгкі жаночы абутак на такой падэшве.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ГАРБУЗЯ́НКА,

бел. традыцыйная страва. Наз. таксама гарбузовай кашай. Ачышчаны гарбуз крышаць, дабаўляюць крупы (часцей прасяныя) і вараць. Згатаваную гарбузянку таўкуць, часам ставяць у лёгкі дух, заліваюць параным малаком, дадаюць соль, цукар, масла. Пашырана на ўсёй Беларусі.

т. 5, с. 56

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

алюмі́ній, ‑ю, м.

Хімічны элемент, лёгкі метал серабрыста-белага колеру.

[Ад лац. alumen, aluminis — галун.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

керамзітабето́н, ‑у, м.

Лёгкі бетон, у якім запаўняльнікам з’яўляецца керамзіт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малава́жкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае невялікую вагу; лёгкі. Малаважкі метал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мапе́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Лёгкі матацыкл з педальным прыводам.

[Ад ма(тацыкл) і (веласі)пед.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фія́кр, ‑а, м.

Наёмны лёгкі экіпаж у гарадах Заходняй Еўропы.

[Фр. fiacre.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абле́гчаны, -ая, -ае.

1. Больш лёгкі па вазе.

А. інструмент.

2. Менш складаны па сваёй будове, спосабе выканання.

Аблегчаная канструкцыя.

3. Які адчуў палёгку.

Аблегчана (прысл.) уздыхнуў.

|| наз. абле́гчанасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cuff​2 [kʌf] n. лёгкі ўда́р (рукой па твары, галаве), апляву́ха, по́ўха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

painless [ˈpeɪnləs] adj.

1. бязбо́льны;

painless childbirth бязбо́льныя ро́ды

2. лёгкі, несклада́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)