ПІРО́ГА (франц. pirogue ад ісп. piragua ад карыбскага piragva),

лодка індзейцаў-карыбаў. Драўляны каркас П. абцягнуты карой дрэў ці скурамі. Назву «П.» еўрапейцы перанеслі на падобныя лодкі інш. народаў.

т. 12, с. 382

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ушку́й, ‑я, м.

Старадаўняя пласкадонная лодка з парусамі і вёсламі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шасцівёславы, ‑ая, ‑ае.

Які мае тры пары вёслаў. Шасцівёславая лодка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

łódka

ж. лодка, човен

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rowboat

[ˈroʊboʊt]

n.

веслава́я ло́дка, чо́вен

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scow

[skaʊ]

n.

вялі́кая плоскадо́нка (ло́дка)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

челно́к​I (лодка) чо́вен, род. чо́ўна м., чо́ўнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чо́вен, чоўна; мн. чаўны, ‑оў; м.

Лёгкая лодка, выдзеўбаная з дрэва; лодка наогул. Адхонны бераг Ліны застаўлен чаўнамі і чайкамі-душагубкамі. Колас. Сеў [бедны брат] у стары човен ды паплыў на сярэдзіну возера. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безрулявы́, ‑ая, ‑ое.

Спартыўная (акадэмічная) лодка для двух весляроў без рулявога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мотало́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Маторная лодка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)