папазвіне́ць, ‑ніць; зак.

Разм. Звінець доўга, неаднаразова. [Паравік] і малоў, і малаціў, і крупы драў, і пілаваў. Колькі ён папазвінеў цыркулярнымі піламі!.. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тапіёка, ‑і, ДМ ‑піёцы, ж.

1. Крухмалістае рэчыва, якое здабываецца з клубняў расліны маніёку.

2. Мука або крупы з гэтага рэчыва.

[Партуг. tapioca.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cereal [ˈsɪəriəl] n.

1. bot. збо́жжавы злак

2. збо́жжа, збажына́

3. кру́пы

4. стра́ва з круп (звыч. як снеданне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rice [raɪs] n.

1. bot. рыс

2. рыс (крупы);

a grain of rice зе́рне ры́су;

boiled rice ры́савая ка́ша

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

са́га I ж., лит. са́га

са́га II нескл., ср. (особый сорт крупы) са́го

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

са́гавы в разн. знач. са́говый;

~выя кру́пы — са́говая крупа́;

~вая па́льма — са́говая па́льма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МУЧНЫ́ ЧАРВЯ́К,

лічынка жука хрушчака мучнога. Пашыраны ўсюды. Шкоднік прадуктаў размолу зерня (мука, крупы і інш.), вотруб’я, макароны, сухароў, хлеба і інш.

Даўж. да 30 мм. Цела цыліндрычнае, цвёрдае, саламяна-жоўтае. Фаза лічынкі працягваецца 280—600 сут. Разводзяць у якасці корму для пеўчых птушак (салаўі і інш).

Мучны чарвяк.

т. 11, с. 47

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ма́нка ж. кул. разм. (крупы) Wéizengrieß m -es; (каша) Gríeßbrei m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Са́га ’крупы з крухмалу сагавай пальмы, а таксама штучныя крупы з кукурузнага або бульбянога крухмалу’ (ТСБМ). З рус. са́го ’тс’, у якой праз ням. Sago, франц. sagou з малайск. sâgû ’мука з сагавай пальмы’ (Праабражэнскі, 2, 244; Фасмер, 3, 543; Махэк₂, 535).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прусакі́, прусаке́ ’крупы’ (Сцяшк. Сл.). З *просакі́, просаке́ < проса з генералізацыяй значэння.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)