Трэ́бнік ‘кніга, у якой сабраны малітвы для адпраўлення трэб’ (ТСБМ, Нас., Некр. і Байк.), ст.-бел. требникъ ‘тс’, ‘ахвярнік’ (ГСБМ). Са ст.-слав. трѣбьникъ, ‘кніга рытуалаў у грэчаскай царкве’. Да трэ́ба 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шнуравы́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да шнура, зроблены з яго. Шнуравая праводка злектрычнасці. Шнуравое пакрыццё. Шнуравыя рамяні. // Прызначаны для шнура. Шнуравыя ніткі. Шнуравое валакно.

2. Змацаваны, сцягнуты шнурам; прашнураваны. Шнуравы сшытак.

•••

Шнуравая кніга гл. кніга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Méldebuch n -(e)s, -bücher дамава́я кні́га, кні́га для прапі́скі, спіс жыхаро́ў (у доме)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

księga

księg|a

ж.

1. кніга; кніжка;

~a telefoniczna — тэлефонная кніга; тэлефонны даведнік;

~a pamiątkowa — а) кніга, прысвечаная чыйму юбілею;

б) кніга водгукаў;

~a kasowa — касавая кніга;

~a główna бух. галоўная кніга; гросбух;

~a ziemska — зямельная кніга;

~a handlowa — гандлёвая кніга;

~a podatkowa — падатковая кніга;

~a rachunkowa — уліковая кніга, кніга ўліку;

prowadzić ~i — весці бухгалтэрыю;

rewizja ksiąg — аўдытарская рэвізія (праверка); аўдыт;

zamykać ~i — падвесці баланс;

~i wieczyste гіст. кадастравыя кнігі;

2. ~i анат. страўнік жвачных жывёлін; кнігі, кніжкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Кніга́р ’прадавец кніг’ (Др.-Падб.). Гл. кніга 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кні́жнік ’кніжная паліца’ (Сцяшк. Сл.). Гл. кніга 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кні́жніца ’бібліятэка’ (Др.-Падб., Гарэц.). Гл. кніга 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

збо́рнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Кніга, у якой сабраны якія-н. творы, дакументы.

З. вершаў.

З. архіўных дакументаў.

2. Рэзервуар для збору якой-н. вадкасці, газу (спец.).

З. нафты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інвента́рны инвента́рный;

і. ну́мар — инвента́рный но́мер;

~ная кні́га — инвента́рная кни́га

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыхо́дны прихо́дный;

п. о́рдар — прихо́дный о́рдер;

~ная кні́га — прихо́дная кни́га

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)