картадыягра́ма, ‑ы, ж.
Спец. Карта, на якой у выглядзе дыяграмы паказаны статыстычныя даныя, якія адносяцца да пэўнай тэрыторыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяцівёрстка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Разм. Геаграфічная карта з маштабам пяць вёрст у цалі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трохвёрстка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Геаграфічная карта, якая мае маштаб тры вярсты ў цалі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карто́граф
(ад карта + -граф)
спецыяліст у галіне картаграфіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гідраграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да гідраграфіі, звязаны з ёй. Гідраграфічная экспедыцыя. Гідраграфічныя работы. Гідраграфічная карта. Гідраграфічнае судна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухвёрсны, ‑ая, ‑ае.
1. Уст. Працягласцю ў дзве вярсты. Двухвёрсная адлегласць.
2. Маштабам дзве вярсты ў цалі. Двухвёрсная карта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяцівярсто́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Уст. Працягам у пяць вёрст. Пяцівярстовая адлегласць.
2. Маштабам пяць вёрст у цалі. Пяцівярстовая карта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трохкіламетро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.
Разм. Геаграфічная карта, якая мае маштаб тры кіламетры ў сантыметры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трохвярсто́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Працягам у тры вярсты. Трохвярстовая дыстанцыя.
2. Які мае маштаб тры вярсты ў цалі. Трохвярстовая карта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАКРО́ЎСКІ (Фёдар Васілевіч) (1855, с. Падольскае Краснасельскага р-на Кастрамской вобл. — 13.8.1903),
бел. археолаг. Чл.-кар. Маскоўскага археал. т-ва (1893). Скончыў Пецярбургскую духоўную акадэмію (1879). З 1879 выкладаў у Мінскім, з 1880 — у Віленскім духоўных вучылішчах. У 1884—1902 хавальнік Віленскага музея старажытнасцей, склаў апісанне яго фондаў. Праводзіў археал. даследаванні на тэр. Беларусі, паўд.-ўсх. Літвы і Кастрамской губ.
Склаў археал. карты Гродзенскай, Віленскай і Ковенскай губ. Прымаў удзел у падрыхтоўцы і правядзенні 9-га археал. з’езда (Вільня, 1893). Узнагароджаны вял. сярэбраным медалём Рус. археал. т-ва. Асн. творы: «Археалагічная карта Віленскай губерні» (1893), «Археалагічная карта Гродзенскай губерні» (1895), «Курганы на мяжы сучаснай Літвы і Беларусі» (1895), «Да даследавання басейна Віліі ў археалагічных адносінах» (1899).
т. 11, с. 529
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)