zamek, ~ku

I zam|ek

м. замак;

mieszkać na ~ku — жыць у замку;

budować ~ki na lodzie — будаваць замкі на пяску

II

1. м. замок;

zamek wiszący — вісячы замок;

otworzyć zamek — адамкнуць замок;

2. затвор (стрэльбы);

zamek błyskawiczny — замок “маланка”

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прывясны́, ‑ая, ‑ое.

Прызначаны, прыстасаваны для прывешвання. Прывясны замок. Прывясная лямпа. □ Грамата напісана уставам на невялікім кавалку пергаменту з абрыўкам шнура ад згубленай прывясной пячаткі. «Помнікі».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прырабі́ць сов.

1. приде́лать;

п. замо́к — приде́лать замо́к;

2. пристро́ить;

п. трысце́нь — пристро́ить трёхсте́нную пристро́йку;

3. (заработать дополнительно) прирабо́тать;

п. мільён рублёў — прирабо́тать миллио́н рубле́й;

4. разг. (прибавить вязанием) подвяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сковоро́дник м.

1. чапяла́, -лы́ ж.;

2. (шип) плотн. ла́па, -пы ж., замо́к, -мка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bust​2 [bʌst] v.

1. infml узлама́ць (замок); злама́ць, разбі́ць

2. арыштава́ць

bust up [ˌbʌstˈʌp] phr. v. infml разыхо́дзіцца (пра мужа і жонку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ekler, ~u

м.

1. маланка (замок);

2. кул. эклер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пара́ша, ‑ы, ж.

Разм. Пасудзіна для спаражненняў і памыяў у турэмнай камеры. Усе камеры былі замкнуты на замок, бо ўжо адбылася паверка, і парашы займалі пачэснае месца каля дзвярэй. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазапіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. Заперці, зачыніць усё, многае. Паліцэйскія пазапіралі дзверы ў склады, дзе застаўся мізэрны скарб. Мікуліч.

2. Зачыніць усіх, многіх на замок, засаўку і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віся́чы hängend; Hänge-;

віся́чы замо́к Vórhängeschloss m -es, -schlösser;

віся́чы мост Hä́ngebrücke f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ку́ртка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Верхняя кароткая вопратка, якая зашпільваецца на гузікі ці на замок. Скураная куртка. □ Сцяпан Струк быў у паношанай шэрай суконнай куртцы сваёй работы. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)