ве́ра в разн. знач. ве́ра, -ры ж.;

ве́ра в себя́ ве́ра ў сябе́;

ве́ра в бо́га ве́ра ў бо́га;

не дава́ть ве́ры кому́-л., чему́-л. не дава́ць ве́ры каму́е́будзь, чаму́е́будзь, зняве́рвацца ў кім-не́будзь;

служи́ть ве́рой и пра́вдой служы́ць ве́рай і пра́ўдай;

дать на ве́ру даць напаве́р.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

показа́ние ср.

1. (свидетельство, рассказ) све́дчанне, -ння ср., раска́з, -зу м.;

показа́ния совреме́нников Пу́шкина све́дчанні суча́снікаў Пу́шкіна;

2. юр. паказа́нне, -ння ср.; (заявление) зая́ва, -вы ж.; (свидетельство) све́дчанне, -ння ср.;

свиде́тельские показа́ния паказа́нні све́дак;

дава́ть показа́ния дава́ць паказа́нні, све́дчыць;

3. (об измерительных приборах) паказа́нне, -ння ср.;

показа́ния термо́метра паказа́нні тэрмо́метра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кры́ўда ж. оби́да;

кро́ўная к. — кро́вная оби́да;

быць у ~дзе — (на каго) быть в оби́де (на кого);

не дава́цца ў ~ду — не дава́ть себя́ в оби́ду;

не ў ~ду хай бу́дзе ска́зана — не в оби́ду будь ска́зано;

у цеснаце́, ды не ў ~дзепогов. в тесноте́, да не в оби́де

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́заць несов.

1. ма́зать; (лекарством — ещё) сма́зывать; (подкрашивать себе лицо, губы — ещё) кра́сить;

2. разг. (грязнить) ма́зать, па́чкать, мара́ть, кра́сить;

3. разг. (плохо рисовать, писать и т.п.) ма́зать, мара́ть;

4. разг. (делать промахи в игре, стрельбе; не попадать и т.п.) ма́зать;

5. разг. (давать взятку) подма́зывать;

ма́слам м. — угожда́ть, льстить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прохо́д в разн. знач. прахо́д, -ду м.;

прохо́д че́рез мост закры́т прахо́д це́раз мост закры́ты;

го́рный прохо́д го́рны прахо́д;

за́дний прохо́д анат. за́дні прахо́д;

прохо́да (прохо́ду) нет от кого́-л. прахо́ду няма́ ад каго́е́будзь;

не дава́ть прохо́да (прохо́ду) не дава́ць прахо́ду;

ни прохо́да (прохо́ду), ни прое́зда (прое́зду) ні прае́хаць, ні прайсці́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приноси́ть несов.

1. (доставлять) прыно́сіць;

приноси́ть дрова́ прыно́сіць дро́вы;

приноси́ть паке́ты прыно́сіць паке́ты;

2. (давать) прыно́сіць; дава́ць; (причинять) прычыня́ць, рабі́ць, нано́сіць;

приноси́ть по́льзу прыно́сіць (дава́ць) кары́сць;

приноси́ть неприя́тности прыно́сіць (прычыня́ць, рабі́ць) непрые́мнасці;

3. (рожать — о животных) прыво́дзіць, нараджа́ць;

4. (давать урожай) дава́ць, прыно́сіць;

земля́ прино́сит хоро́ший урожа́й зямля́ дае́ (прыно́сіць) до́бры ўраджа́й, зямля́ до́бра ро́дзіць;

5. (в сочетаниях со многими существительными, когда приноси́ть означает — производить какое-л. действие, соответствующее значению этого существительного) прыно́сіць; (давать) дава́ць; (подавать) падава́ць; (делать) рабі́ць; (выражать) выка́зваць; (заявлять) заяўля́ць; (просить) прасі́ць; а также переводится другими глаголами в соответствии со значением существительного;

приноси́ть в дар прыно́сіць (дава́ць) у дар, дары́ць;

приноси́ть в же́ртву прыно́сіць у ахвя́ру (каго, што), ахвярава́ць (кім, чым);

приноси́ть вред прыно́сіць (рабі́ць) шко́ду, шко́дзіць;

приноси́ть кля́тву дава́ць кля́тву, клясці́ся;

приноси́ть прися́гу дава́ць прыся́гу, прысяга́ць;

приноси́ть жа́лобу падава́ць (заяўля́ць) ска́ргу, ска́рдзіцца;

приноси́ть про́сьбу падава́ць про́сьбу, прасі́ць;

приноси́ть благода́рность выка́зваць падзя́ку, дзя́каваць;

приноси́ть свои́ извине́ния прасі́ць прабачэ́ння;

приноси́ть пови́нную прыхо́дзіць з пакая́ннем, ка́яцца;

6. безл., прост. (о неожиданном, нежелательном приходе, приезде кого-л.) прыно́сіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбо́й м.

1. (род. адбо́ю) в разн. знач. отбо́й;

а. паве́транай трыво́гі — отбо́й возду́шной трево́ги;

трубі́ць а. — труби́ть отбо́й;

2. (род. адбо́я) (инструмент) маркиро́вочный молото́к;

3. (род. адбо́я) (в санях) отво́д;

адбо́ю няма́ — (ад каго, чаго) отбо́ю нет (от кого, чего);

дава́ць а.дава́ть отбо́й;

біць а. — бить отбо́й, идти́ (пойти́) на попя́тный (на попя́тную)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ступі́ць I сов. ступи́ть; шагну́ть;

с. не́калькі кро́каў — ступи́ть не́сколько шаго́в;

кро́ку не с. — (без каго, чаго) ша́га не сту́пит (без кого, чего);

нага́ не с. — (куды) нога́ не сту́пит (куда);

не дава́ць кро́ку с. — не дава́ть ша́гу сде́лать;

кро́ку не́дзе с. — ша́гу не́где ступи́ть;

кро́ку не́льга с. — ша́гу нельзя́ ступи́ть

ступі́ць II сов. иступи́ть;

с. пілу́ — иступи́ть пилу́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

направле́ние ср.

1. (действие) накірава́нне, -ння ср., накіро́ўванне, -ння ср., скірава́нне, -ння ср., скіро́ўванне, -ння ср.; см. напра́вить 1;

2. (линия движения, идейная устремлённость) кіру́нак, -нку м., напра́мак, -мку м.;

направле́ние ума́ кіру́нак ро́зуму;

по направле́нию к… у кіру́нку да…;

дава́ть направле́ние дава́ць кіру́нак (напра́мак);

направле́ние враще́ния мат. кіру́нак вярчэ́ння;

3. (общественное течение, группировка) кіру́нак, -нку м.;

4. (документ) накірава́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чайI сущ., в разн. знач. чай, род. ча́ю м.; гарба́та, -ты ж.;

чай лугово́й бот. падбярэ́жнік, лугавы́ чай, лазані́ца, лазо́ўка, сцялу́ха;

цвето́чный чай кве́ткавая гарба́та;

зелёный чай зялёны чай (зялёная гарба́та);

кре́пкий, сла́бый чай мо́цны, слабы́ чай (мо́цная, слаба́я гарба́та);

пригласи́ть к ча́ю запрасі́ць на чай (гарба́ту);

дава́ть, брать на чай дава́ць, браць гасці́нца;

на ча́шку ча́я на ку́бак ча́ю (гарба́ты).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)