3. -а. Агульная назва музычных інструментаў нізкага рэгістра.
4. толькі мн. Струны або клавішы музычнага інструмента, якія адзываюцца нізкім гукам.
Націснуць на басы.
|| прым.басо́вы, -ая, -ае.
Басовая партыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
syrupy[ˈsɪrəpi]adj.
1. лі́пкі, густы́
2.derog. саладжа́вы, пры́кры;
It was a syrupy love-story. Гэта было сентыментальнае апавяданне пра каханне.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thickly[ˈθɪkli]adv.
1. гу́ста;
thickly grown гу́ста заро́слы;
The snow fell thickly. Ішоў густы снег.
2. шчы́льна, мо́цна;
thickly inhabited густанасе́лены
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bushy
[ˈbʊʃi]
adj.
1) касма́ты, кудла́ты, густы́(пра валасы, бро́вы)
2) заро́слы куста́мі, хмы́зам
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дэнсіме́трдэнсі́метр
(ад лац. densus, densi = густы, шчыльны + -метр)
апарат для вызначэння адноснай шчыльнасці вадкасцей і цвёрдых цел.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каме́дзь
(гр. kommidion)
густы клейкі сок некаторых дрэў, які выкарыстоўваецца ў тэкстыльнай прамысловасці, медыцыне і як канцылярскі клей.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
до́жджык, ‑у, м.
Разм.Памянш.да дождж (у 1 знач.); дробны невялікі дождж. Густы дробны дожджык цыркае зверху, цягнецца золкай павуцінай.Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БУРДО́Н (франц. bourdon літар.густы бас),
1) бесперапыннае гучанне аднаго або некалькіх басовых гукаў нязменнай вышыні. Спалучэнне мелодыі з бурдонам — адна са стараж. формаў шматгалосся, уласцівая і бел. песеннаму і інстр. фальклору. Элементы бурдону захоўваюцца ў каляндарных і вясельных песнях некаторых раёнаў Палесся. У інстр. музыцы ўзнікае пры выкананні на варгане, дудзе, цытры, колавай ліры, скрыпцы, балалайцы і інш., што абумоўлена іх канструкцыяй — наяўнасцю адкрытых струн, бурдонных трубак і інш. Сустракаецца ў творчасці прафес. кампазітараў (арганны пункт).
2) Арганны рэгістр лабіяльнай групы сям’і флейтавых. Трубы метал., закрытыя з аднаго канца.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАЛАСНЯ́К (Leymus),
род кветкавых раслін сям. метлюжковых. Каля 50 відаў. Пашыраны ў нетрапічных краінах Паўн. паўшар’я і Паўд. Амерыкі, часткова ў гарах тропікаў. На Беларусі расце К. пясчаны (L. arenarius). Рэдкі заносны від. Трапляецца пераважна ў паўд.-зах. раёнах на пясках у хвойніках, населеных пунктах і інш.
Шматгадовыя травяністыя расліны выш. 80—120 см з доўгім паўзучым карэнішчам. Сцёблы прамыя, моцныя, тоўстыя, аблісцелыя. Лісце цвёрдае, буйное, шырокалінейнае з шызым налётам. Суквецце — густы колас. Каласкі ланцэтныя, 4—6-кветныя, безасцюковыя. Цвіце ў чэрв.—ліпені. Плод — падоўжаная жалабатая зярняўка. Кармавая, харч., дэкар. расліна.
